CACHE - my cerebrations

என்றென்றும் ராஜா - பூவே செம்பூவே

2012-02-01T16:13:00.000+05:30

இளையராஜா சாரோட நிறைய பாடல்கள் படமாக்கப்பட்ட விதத்தில் எனக்கு மிகுந்த வருத்தம் உண்டு. அந்த மிகப்பெரிய லிஸ்ட்டில் இந்தப் பாடலுக்கும் இடமுண்டு. ஒரே ஆறுதல் கன்னத்தில் மச்சத்துடனும் எத்தி கட்டிய கைலியுடனும் திரையில் திரிந்து கொண்டிருந்த ராதாரவி கோட் சூட்டுக்கு மாறியது வித்தியாசமாக இருந்தது. ஆனாலும் அவருடைய "தொண்டுமுட்டி"க்கு கால் தூசி பெறாது இந்தப் பாடலில் அவருடைய தோற்றம். அமைதியா துவங்கி எங்கெங்கோ சென்று துவங்கிய அமைதியுடன் முடிவது என்பது எவ்வளவு சுகமானது. இடையில் வரும் அத்தனை ஆர்ப்பாட்டங்களிலும் சஞ்சரிக்க முடிந்தாலும் அமைதியா முடிவதில் தான் பேரானந்தம் போல.

முதல் இடையிசை (interlude) மரபிசை. வீணை தனியாக ஒலிக்கும் பின் வயலின் தனியாக ஒலிக்கும் பின் வீணை பின் வயலின் பின்னர் இரண்டும் ஒன்றாக. உடன் துவங்கும் இருமுக முழவு (tabla) கூடவே வரும் தம்புரா. இங்கு தான் ஆரம்பிக்கும் சந்தேகம். பாடுபவர்கள் சுருதி பிசகாமல் பாட தம்புரா தேவைப்படும் ஆனால் இங்கு முழவுடன் இணைந்திருக்கும் ஏன்? இன்னும் சொல்லப்போனால் பாடலில் இங்கு தான் தம்புரா துவங்குகிறதோ எனக்கூட சந்தேகம் வரும். மரபுகளை உடைக்க கேள்விகள் தேவைப்படுவது போல. புல்லாங்குழல், முழவு, வயலின் எல்லாம் சேர்ந்தால் அந்தப் பன்முகம் கிடைக்கப் பெறலாம் அது மலர்கள் தொங்கும் செட்டிநாட்டு தேக்கு நிலை போல. கதவுகளைத் தாங்கும், கண்ணாடிகளைக் கொண்டிருக்கும், சிறிதளவு பிம்பம் காட்டும். ஆனால் நின்ற இடத்திலேயே நிற்கும். மரபிசை!! பின்னர் ஜேசுதாஸ் மெதுவாக அழைத்துச் செல்வார். வெகுதூரம் போகும் துடிப்பு இருக்கும் காங்கோவின் தாளத்தில் சீராக. எந்நாளும் சங்கீதம் சந்தோஷமே வரை. வாய்பேசிடும் புல்லாங்குழலில் துடிப்படங்கி மறுபடியும் இருந்த இடத்திற்கே செல்லும். காங்கோவின் துடிப்பு பின்னர் இணையும்.

இரண்டாம் இடையிசை நவீனம். மரபென்று இதனை ஒதுக்க முடியாது, அழகில்லையென்று தள்ள முடியாது. நிச்சயமாக கடக்க வேண்டிய தொலைவு. தாண்ட முடியாத தூரம். இது பாலம். ஒருவகையில் பாதை. முக்கியமான பிணைப்பு. இரு கரைகளிலும் பிடிப்பிருக்கும். பாலத்தின் மேல் வைக்கும் முதல் அடியில் மட்டக்குரலில் மின் கிதார் பயமுறுத்தும். காங்கோவின் துடிப்பு முற்றிலுமாக நின்றிருக்கும். பதிலாக பேரிகைகள் முழங்க ஆரம்பிக்கும். முழக்கம் சீராகவும் இருக்காது. சலங்கைகள் முதன்முறையாக ஒலிக்கத்துவங்கும். ஆடல் ஆரம்பம். அங்கங்கு வந்து இணையும் வயலினும் இதுவரை இருந்தது போல் மெலிதாக தோன்றாது. இருமுக முழவு அடிக்கடி பழையதை ஞாபகப்படுத்தும் ஆனாலும் பேரிகைகளின் தாக்கத்தில் பழையவை தோற்கும். வேறு வழியில்லாமல் வயலின்கள் கூட்டு சேர்ந்து கொல்லும். பின்னர் கொஞ்சமாக முழவு பேரிகைகளின் தாக்கத்திலிருந்து பாதையை மீட்டு வரும். உக்கிரம் ஓய்ந்திருக்காது. விதியென்னும் நூலில் விளையாடும் பொம்மை என எழுதியவன் உணர்ந்தவனாக இருப்பானாயிருக்கும். ஜேசுதாஸ் முந்தைய வேலையைத் தெளிவாக தொடர்வார். மெதுவாக அடங்கும் குரல் பூவேவில்.... இறுதியில் புல்லாங்குழல் அதே அமைதி.

பாடலின் இசையில் எவ்வளவு விஷயம் இருந்ததோ அந்த அளவுக்கு "என்றென்றும் ராஜா"வில் இதன் நிகழ்வும் விஷயமிக்கது. புல்லாங்குழல் இளையராஜாவுக்கு பெரிய பலம். தண்ணீர் போல. போகும் வழியெல்லாம் எல்லாவற்றையும் தழுவி எங்கெல்லாம் நிறைய முடியுமோ அங்கெல்லாம் நிறைந்துவிடும். எல்லா இடங்களிலும் முடிந்தவரை அதன் குளிர்ச்சி. அருண்மொழி (அ) நெப்போலியன் அற்புதக் கலைஞன். அரும்பு தளிரே தளிர் தூங்கிடும், நான் என்பது நீயல்லவோ, ஏ ராசாத்தி... (மலேசியா வாசுதேவனுடன் இணைந்த அதே) வித்தியாசக் குரலுக்கு சொந்தக்காரன். ஆர்ப்பாட்டமில்லாத குரலும் குழலும் அவனுக்கு கைவந்தது வியப்பில்லை அப்படியொரு சாந்தம். தாடிக்காரர் சதானனம். இளைய நிலா, என் இனிய பொன் நிலாவே... கிதார் இசை இவர் மீட்டியவை தான். வயலின் பிரபாகர். கனகம்பீரம். ராஜான்னா வயலின்... எனக்கு பிறகு தான் எல்லாமேங்கிற கர்வம் முகத்தில் தெரியும். தபேலா பிரசாத்... என்ன மாதிரியான டிசைன் இது... கலவை இது? எல்லாத்துக்கும் மேல ஜேசுதாஸ்... பாட்டுல எவ்வளவு சொதப்ப (அசலிலிருந்து விலகுதல்) முடியுமோ அவ்வளவு சொதப்பினார். ஆனால் அவராலேயே இந்த நிகழ்வு அற்புதமானது.

வயலினும் புல்லாங்குழலும் சேரும் இடத்தில் அருண்மொழியும் பிரபாகரும் சேர்வது அழகு... ஜெயா டிவி கேமிராவுக்கு வணக்கம்... நிகழ்ச்சியின் சோலோ வயலின் பாகங்களை பிரபாகர் அநேகமாக நின்று கொண்டே வாசித்தார்... இசையின் நீள அகலங்களுக்கும் வயலின் வில்வீச்சுக்கும் உயரம் தேவைப்பட்டிருக்கலாம். அவரை அழகாகவும் கம்பீரமாகவும் படம்பிடித்திருந்தார்கள்... அதிலும் நிகழ்ச்சியின் முடிவில் ராஜா அவரின் பங்களிப்பை நிறுவிய பொழுது இவருடைய முகத்தில் உலகத்தையே வென்றுவிட்ட பெருமிதம் தெரிந்தது. நிழல் போல நானும் பிறகு வரும் ஆலாபனையை தாள ஆரம்பத்தில் தவற விட்டு அழகாக தாளத்துடன் இணைந்தார். ராஜாவோட பலம் தெளிவான நிறுத்தங்கள். ஃபார்முலா பந்தயத்தின் நிறுத்தங்களைப் போல... வேகத்துக்கேற்ற தூண்டுதல் அங்குதான் கிடைக்கும் எல்லாம் ஒரு நொடிப் பொழுதில் செம்மைப் படுத்தப்படும். ஜேசுதாஸ் கச்சேரி மூடில் இருந்திருப்பார் போலும்... இந்தப் பாடலின் சிறு நிறுத்தங்களுக்கு மதிப்பளிக்கவே இல்லை... வாய்பேசிடும்... புல்லாங்குழல்... நீதானொரு... பூவின் மடல்... நான்கு நிறுத்தங்கள் போதுமென்று நினைத்து விட்டார் போலும். ஆனால் மெல்லிய புன்னகையுடனும் அந்த அசகாய குரலில் இவர் வீசுவது லிட்டில் பாயோ... ஃபேட் மேனோ... விழுந்தால் ஜென்மம் முழுவதும் அதன் தாக்கம் இருக்கும்.

ராஜா ரசிகர்களின் மனக்குவியல்களில் இந்த பாடல் ஒரு முத்து. இரண்டாம் இடையிசை மின் கிதாருடன் துவங்குகையிலேயே அவர்களின் ஆராவாரமும் துவங்குகிறது. அந்த இடையிசையில் வயலின் குழு சேர்கையில் அந்தப் பரவசம் தரும் இன்பத்தை எத்தனை பேர் அனுபவித்திருப்பார்கள். இசையுடன் இணையும் அந்தப் பாசக் கூச்சலுக்குப் பின் எத்தனை இதயத்துடிப்பு இருந்திருக்குமோ? இந்த இடையிசை முடியும் முன்னரே ஜேசுதாஸ் பாடத்துவங்க, வேலையில் கவனமாக இருந்த நடத்துநர் புருஷோத்தமன் என்ன செய்வதென புரியாமல் ஜேசுதாஸைப் பார்த்தபடியே இசைக்கோர்வையை தொடர எல்லாம் குளருபடியானது. ஆனாலும் இசைஞர்கள் ஜேசுதாஸை மொத்தமாக கைவிடாமல் அவர் பாடும் வரிகளுக்கேற்ற தாளத்துடன் இணைய, நுழைகிறார் ராஜா. இது என் ஷோ. இப்படியிருக்க கூடாது என ஜேசுதாஸை நிறுத்துகிறார். ஜேசுதாஸ் வாழ்நாளில் இவ்வளவு பேர் முன்னிலையில் தாளத்துக்கு தவறி மீண்டும் துவங்கியது இது எத்தனையாவது முறையாக இருக்க முடியும்? ராஜா என்ன சொல்லி நிறுத்தினாரோ... ரிக்கார்டிங்கென்று ஜேசுதாஸ் மைக்கில் சொல்ல... மறுபடியும்... இங்கு ஜனங்களின் ஆராவாரம். இது ராஜாவுக்கு. தங்களுக்குத் தேவையானதை தெளிவாக தரும் அவர்களுடைய ராஜாவிற்கு. இங்கு ஜெயா டிவி கேமிரா கண்களுக்கு தீனி... முதல் முறை மின் கிதார் துவக்கத்திற்கு தவறாக சதானனத்தை காண்பிப்பார்கள். பின்னர் அது மின் கிதார் வாசிப்பவர் மேல் திருப்பப்படும். டிரம்ஸ் வாசிப்பவரின் தலையசைப்பையும் இரு வேறு கோணங்களில் படம்பிடிக்க இதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள். அந்த டிரம்மருக்கு ஒரு ஷொட்டு டிரம்ஸுக்கும், தலையசைப்பிற்கும். இரண்டாம் முறையும் ஜேசுதாஸ் சொதப்ப, ராஜா இந்த முறை வெறும் கையசைவில் அவரை நிறுத்தி இசைஞர்களுக்கு பாதை காட்டுகிறார். முதல் முறை ஜேசுதாஸைக் காப்பாற்றியவர்களை இந்த முறை ராஜா காப்பாற்றுகிறார். பின்னர் ஜேசுதாஸ் சரியான இடத்தில் சரணத்தைத் துவங்க ராஜாவின் முகத்தில் வரும் அந்த நிம்மதி ஆள்காட்டி விரலுடன் அவர் உதிர்க்கும் அந்த புன்னகையில் தெரியும். பிறகு நான் செய்த என ஜேசுதாஸ் பாடுகையில் தாமரை மலர்வது போன்ற ராஜா உதிர்க்கும் அந்த பாவம் எல்லாம் சரியாக்கப்பட்டதன் நிறைவு.

முடிவு என்னவென்று பார்த்த பின்னரும் ’வணக்கமோ’’நன்றியோ’ தெரியாமல், கூட்டம் கலையட்டும் எனப் பொறுமையுடன் டூரிங் டாக்கீஸில் கொடுத்த கடைசி ஐம்பது காசு வரை திரையை தரிசிக்கும் அந்த ரசிகனின் பொறுமையுடன் தான் ராஜாவின் பாடல்களை ரசிக்க வேண்டும். பாடல் என்பது வெறும் மனிதர்களின் குரல் அல்ல அது இசையுடன் கூடிய ஒருவித பிணைப்பு. ராஜாவின் பாடல்களில் அநேக பாடல்களில் நிறைவுப் பகுதி அருமையானதாக இருக்கும். இளைய நிலா மிகச்சிறந்த உதாரணம். இந்த நிகழ்விலும், குற்றவுணர்ச்சியுடன் நின்று கொண்டிருந்த ஜேசுதாஸ் பூவேவேஏஏஏஏ க்குப் பின் எனக்காக இன்னொரு வாட்டி பார்க்கலாமா என கேட்கிறார். ராஜாவிற்கும் அவருக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம். மெதுவாக மைக்கை ஜேசுதாஸிடமிருந்து வாங்கி விஷயம் என்னன்னா அவர் சொல்ல ஆரம்பிக்க... அருண்மொழி ஊதிக்கொண்டே இருக்கிறான். குழலூதும் கண்ணனல்லவா... ராஜாவுக்கும் அப்பொழுது தான் தோன்றுகிறது பாடல் இன்னும் முடியவில்லையென்று. மக்களுக்கும் தெளிவாக்குகிறார். பின்னர் அதனை திருத்துகிறார். அப்பொழுது அருண்மொழி முடிக்கையில் ராஜாவின் கையசைவை கவனிக்கணும் அது இயற்கைக்கு செய்யும் அர்க்ய பிரதானம்.

இத்துடன் முடியுமா. ஜேசுதாஸ் பெரிய ஆளுமை. குற்றவுணர்ச்சியுடன் வீடு செல்ல முடியுமா. திருத்திக்கொள்கிறார். மறுபடியும் மின் கிதார். புருஷோத்தமன் அடுத்த பாடலுக்கு ஆயத்தமாகிக்கொண்டிருக்க ராஜா தானே இசைஞர்களை வழிநடத்த... பதறியபடியே புருஷோத்தமன் புத்தகத்தை வைத்துவிட்டு அதே பாடலுக்கான தன் வேலைக்கு மீண்டும் திரும்ப ராஜாவுக்கு சந்தோஷம். கூட்டத்துக்கு தேவையான ஒன்ஸ்மோர்கள் இப்படியாக போய் சேர்கின்றதே என்கிற உற்சாகத்துடன் ராஜா. இந்த முறை ஜேசுதாஸ் சரியான இடத்தில் சரணத்தைத் துவங்க கூட்டத்தில் பலத்த கைதட்டல். அது இசைக்கு அவர்களின் வரவேற்பு, ஜேசுதாஸ் ராஜா எல்லோருக்குமான வாழ்த்து. தவறை உணர்ந்து திருந்துபவனுக்கும், திருத்துபவனுக்கும் என்றென்றைக்குமான அவர்களின் பொது மன்னிப்பு. நான் செய்த பாவம் என்னோடு போகும் என ஜேசுதாஸ் தன்னை நோக்கி விரலைக் காட்டுவதைப் பார்த்த ராஜா கையெடுத்து ஜேசுதாஸை வணங்குவது கலையைத் தாண்டி மனிதத்துக்கான பாடம். அது தரும் நெகிழ்வு அலாதியானது. புல்லாங்குழலும் மணியும் அதே அமைதிக்கு எல்லாவற்றையும் திருப்ப... சாந்தி! என ஜேசுதாஸ் முடிக்கிறார்.

ராஜா இருக்கும் காலத்தில் காதுடன் இருப்பதைத் தவிற வேறென்ன வேண்டும் உலகத்தில்.

பார்க்க பூவே செம்பூவே - http://www.youtube.com/watch?v=xEYONZd2If4
பார்க்க என்றென்றும் ராஜா இசைஞர்கள் - http://www.youtube.com/watch?v=-oFG4ee_YGw

நீர்த்துளி நிழல்

2011-12-19T12:52:00.002+05:30

தகிக்கும் ஒளிமேல் படரகரும்புள்ளி நிழலாய்எஞ்சுகிறது நீர்த்துளி!!!

எதிர்பாராத மோதல்

2011-09-19T10:57:00.001+05:30

பற்றுதல் இல்லை
கடக்கின்றன கணங்கள்
இருப்பவைகளில் இல்லாதவைகளாக
இல்லாதிருந்தவைகளை இருந்தவைகளாக
மாற்றி மாறி

இணைவதில் சம்மதமில்லை
சிலுவையாக கூட்டலாக
இருவேறு திசையில் கோடுகள்
மோதி
நீண்டனவா நெளிந்தனவா

கோணத்தில் கவனம்
சாய்வுக்கோடு
ஏணி
இடமிருந்து வலமோ
வலமிருந்து இடமோ
மேலிருந்து கீழோ
கீழிருந்து மேலோ

இணைவது தெரிவதில்லை
வட்டங்களில்
நிலா
வடை
தெரிவுகள்
அலைகிறது கணினிச் சுட்டி
பறக்கின்றன காக்கைகள்

எதிர்பாராத மோதலின்
உடனிகழ்வான சேதமாய்
இல்லாமல் போன
ஒரு கணம்

(அதீதம்.காம் இல் வெளிவந்தது. நன்றி நண்பர் எல்.கேவிற்கு)

விட்டுச் செல்வதில்

2011-08-25T10:15:00.003+05:30

விட்டுச் செல்வதில்
ஏதோவொன்று இருக்கிறது
கடந்த தூரமாக
இழந்த சொந்தமாக
மாறிய நம்பிக்கையாக
மறந்த பொருளாக
கலைந்த ஒழுங்காக
விடுத்த வழக்காக
மறைந்த நினைவாக
ஏதோவொன்று இருக்கிறது

வெளிகளிலிருந்து வெளிகளுக்கு
சொந்தங்களிலிருந்து சொந்தங்களுக்கு
நம்பிக்கையிலிருந்து நம்பிக்கைக்கு
மறந்தவைகளிலிருந்து மறப்பவைகளுக்கு
ஒழுங்கிலிருந்து ஒழுங்கிற்கு
வழக்கிலிருந்து வழக்கிற்கு
நினைவிலிருந்து நினைவுக்கு
அழைக்கும் நீயோ
நகரும் நானோ
விட்டுச் செல்வதில்
இருந்து விடவே செய்கிறோம்

ஒரு புத்தகம் - அன்பளிப்பு

2011-08-11T14:59:00.001+05:30

பக்கங்களாக
நிறைந்திருக்கிறது புத்தகம்
என்றோ யாரோ
பிடித்த வரிகளை
கோடிட்டிருக்கிறார்கள்

படரும் வேட்கையில்
ஏதோவொரு பரப்பொன்றில்
சிதறிய திரவம்
படித்த கடைசி வரிகளின்
நினைவிற்க்காய்
கவிழ்க்கப்பட்ட பக்கத்தில்
வண்ணப்பூச்சு எழுத்தாய்

தலைப்பு
எழுதியவர்
தெரியப்படுத்தும்
முதல் பக்கத்தில்
கோடுகளோ
வண்ணப்பூச்சுக்களோ
பார்த்ததில்லை
கையெழுத்துக்களில்
அன்பளிப்பு என்று பார்க்கையில்
மறுமுறை வாசிக்கிறேன்
அன்பளிப்பென்றே
உறுதி செய்ய!

வென்படம்

2011-08-10T00:00:00.000+05:30

மூடிய வளைவரைகளான
வட்டங்களில்
உறுப்புகள்
கணங்களின் தொடர்புகள்
முடிவுறு தொகுப்புகள்

சூழ்ந்திருக்கும்
சதுர வெளி
வட்டங்களின் ஒன்றிப்புகளிலும்
இருக்கிறது
வென்படம்

ஆறும் அது ஆழமில்ல

2011-08-05T12:32:00.000+05:30

தண்ணியில கோலம் போடு,
ஆடி காத்தில் தீபம் ஏத்து,
ஆகாயத்தில் கோட்டை கட்டு,
அந்தரத்தில் தோட்டம் பொடு,
ஆண்டவன கூட்டி வந்து அவன அங்கே காவல் பொடு,
அத்தனையும் நடக்குமய்யா ஆச வச்ச கிடைக்குமய்யா,
ஆனா
கிடைக்காது,
நீ ஆசை வைக்கும் மாது...

’ம்ம்ம்ம்’ பெண் குரல்களில் இசையின்றி துவங்கும் பாடல், தாளவாத்தியங்கள் சேர நாதஸ்வரத்துடன் இணைந்து, பின் ராஜா சார் குரலில் ஆர்ப்பரிக்கும். ”On your mark! Get set! Go!"ன்னு ஒரு பந்தயத்துக்கான துவக்கம் மாதிரியே இருக்கும். தாள வாத்தியத்துடன் சேரும் நாதஸ்வரம் ஒரு சில நொடிகளுக்குப் பின் நின்றுவிடும். தாள வாத்தியம் மட்டும் தொடர்ந்து இசைத்துக்கொண்டே இருக்கும். அந்த சில நொடிகள் வீரர்கள் ஓடத் துவங்கப் போவதற்கான கட்டியம். முதல் முறை பாடுகையில் ”ஆறும் அது ஆழமில்ல, அது சேரும் கடலும் ஆழமில்ல” என்ற இரு வரிகளுக்கு இடையில் ஒரு கிதார் ஃபில்லர் இருக்கும். டேய் இந்தா நான் ஓட ஆரம்பிச்சுட்டேன் நீயும் ஓடறியான்னு கேட்கிற மாதிரியே இருக்கும். அப்புறம் பாடல், குரலுக்கும், இசைக்கும், ரசனைக்குமான பந்தயம். அதே போல் ”ஆனா கிடைக்காது”ல் ’ஆனா’வுக்கு பின்னும் ’கிடைக்காது’க்குப்பின்னும் வரும் புல்லாங்குழல் ஃபில்லர் ஏன் என்பது ராஜாவுக்குத்தான் தெரியும். இந்த மாதிரி சின்ன சின்ன ஃபில்லர்கள் ராஜாவோட பெரிய பலம்.

எனக்கு சரியா இசை நுணுக்கம் தெரியாது. ஆனா ‘ஆனா’வும், ‘கிடைக்காது’வும் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் சுரங்கள் ஏழு சுரங்களில் கீழிருந்து மேல் சுரங்களுக்கான பெரிய தாவலாக இருக்கலாம். குரலில் (ஏற்ற இறக்கமில்லாமல்) இப்படியான தாவல்கள் தொடர்ந்து வருவதால் கேட்பவர்களுக்கு தினவேற்படலாம். அதனால் இந்த மாதிரி ஃபில்லர்கள் சேர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன என நினைக்கிறேன். குறிப்பாக புல்லாங்குழல், வயலின், பியானோ, கிதார் ஃபில்லர்கள் ராஜா சாரின் நுண்திறமை. நிறைய பாடல்களில் கேட்டிருக்கிறேன்.

இந்தப் பாடலில் ராஜா சார் வரிகளை பாடி முடிப்பது அழகு... எப்படி சில பாடல் வரிகள் இசையழகுக்காக நீடிக்க வேண்டுமோ அப்படியே சில பாடல் வரிகள் இசையழகுக்காக நீடிக்காமல் நிறுத்தப் படவும் வேண்டும். ”கோலம் போடு”, “தீபம் ஏத்து”ன்னு சட்டென முடிப்பதும்... ”கோட்டை கட்டுஉ உ உ உ”ன்னு நீடிப்பதும் அழகு.

பயங்களின் வாசல்

2011-07-12T11:17:00.002+05:30

பயங்களின் வாசலில்
கால் வைக்கிறேன்
உள்ளே சென்றால்
இல்லாமல் போகலாமென்ற
முதல் பயத்தை
மிதித்தவாறே

பத்து வரிகளுக்குள்

2011-06-01T14:45:00.005+05:30

பத்து வரிகளுக்குள்
எழுதிவிடுகிறேன்
மிகுந்திருந்தால் நீ பொறுப்பு
இல்லையென்றால் நான்
எதுவும் செய்யாமல்
கடந்து போனால்
சாவு,
நீ அல்லது
நான்

பழைய பேப்பர்

2011-05-17T12:33:00.003+05:30

ஞாயிற்றுக்கிழமை! வழக்கம் போல 9-12 காலை மின்வெட்டு அமல்படுத்தப்பட்டிருந்தது. மின்சாரம் இல்லாத இந்த அரை மணி நேரத்தில் அம்மா தெப்பலாக நனைந்திருந்தாள். வழக்கம் போல என்பதில் அவளுக்கு நிறைய திட்டமிடல்கள் இருந்ததன. காலை இட்லிக்குச் சட்னி அரைப்பது, மதிய கூட்டுக்கு தேவையான தேங்காய் இத்யாதி கொண்ட கரைசலை மிக்ஸியில் அரைத்து வைத்துக்கொள்வது என மின்சாரம் சார் சில வேலைகளை ஒன்பது மணிக்கு முன் செய்து முடித்துக் கொள்வாள். இந்த வேலைகளில் காட்டிய முனைப்பு அவளது வியர்வைக்காய் பெரும் பங்காற்றியிருக்க வேண்டும். இவ்வளவையும் முடித்து
சாப்பிட உட்கார்ந்ததும், பழைய பேப்பர்க்காரன் குரல் கேட்டது அவளுக்கு எரிச்சலைக் கிளப்பியிருக்க கூடும். வேகமாய் எழுந்து சென்று “நேத்து வரச்சொன்னா உன் இஷ்டத்துக்கு இன்னிக்கு வந்து நிக்கிறியே! நாங்க வீட்ல மத்த வேலையைப் பாக்காம உன் வேலையை பாத்திட்டு அலைய முடியுமா” எனச் சடசடவென பொரிந்து விட்டு உள்ளே சென்று விட்டாள்.

வாரயிறுதி விடுமுறைக்கு ஊருக்குச் வந்திருந்த எனக்கு பேப்பர்க்காரனைப் பார்ப்பதற்கு கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருந்தது. என்னால் செய்ய முடிந்தது ஒன்றுமில்லை. எது தேவையான பேப்பர் எது தேவையில்லாத பேப்பர் என நிர்ணயிக்கும் உரிமை என்னிடம் இருக்கவில்லை. இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு பழைய பேப்பர் என்று நினைத்து கழித்த கட்டில் அம்மா எடுத்து வைத்திருந்த பக்தி மலர் கட்டும் இருந்திருக்கிறது. அப்பொழுது வாங்கிக்கட்டிக்கொண்டது இன்றும் நினைவிருக்கிறது. அம்மாவிடம் ஏதாவது சொல்லப்போய் அவளது வியர்வைச் சூடு என்னை பொசுக்கிவிடுமென்கிற பயமும் இருந்தது. இருந்தாலும் பேப்பர்க்காரனிடம் “அண்ணே! காலனிக்குள்ளே போய்ட்டு திரும்பி வரும்போது ஒரு எட்டு பாத்திட்டுப் போங்க! அம்மாகிட்ட கேட்டு எடுத்து தர்றேன்” என்று சொன்னேன். நமக்கு தேவையில்லாதது என்றாலும் நம்மை அச்சுறுத்தும் வரை மனிதன் அதைக் கண்டுகொள்வதில்லை. தேவையில்லாதவை என்பதனால் அதன் இருப்பும் தேவையில்லாததாகி விட முடியாது. காலப் போக்கில் பெரிய இடையூறாக மாற வாய்ப்பிருக்கிறது. சரியான உதாரணம் மலச்சிக்கல். ஆனால் இதையெல்லாம் அம்மாவிடம் சொல்லும் தைரியம் எனக்கு அப்பொழுது இல்லை.

இந்நேரத்தில் பேப்பர்க்காரனைப் பற்றி விவரிப்பது சரியாக இருக்குமென்று நினைக்கிறேன். நடுத்தர வயது இளைஞன். வயது 30-32ல் இருக்கலாம். கருத்த உருவம். மெலிந்த தேகம். முருக்கேறிய கைகள் என அன்றாட தேக உழைப்பின் அத்தனை அடையாளங்களையும் கொண்டிருந்தான். நன்கு எண்ணெய் தேய்த்து ஒழுங்காக சீவப்பட்ட அடர்த்தியான தலைமயிர். அதைப் பார்க்கும் பொழுது முடி உதிர்வதைத் தடுக்க, ஈரோடு வரை சென்று வாங்கி வந்த கருவேப்பிலையும் இன்னொரு மூலிகையும் கலந்த எண்ணெய்யின் ஞாபகம் வந்து போனது. தள்ளுவண்டியில் சில புதிய ப்ளாஸ்டிக் பொருட்களையும் ஒரு பெரிய சாக்குப் பையையும் வைத்திருந்தான். சாக்குப் பை, வெள்ளை காக்கி என அரிசி மூடைச்சாக்கு, நெல் மூடைச்சாக்கு என பல்வேறு சாக்குகளை சேர்த்து தைத்திருந்தது. பெரியதென்றால் என்னைப் போல் ஒரு மூன்று பேரை அதில் முழுதாக அடைக்கலாம் அவ்வளவு பெரியது. சாக்குப்பையை இரண்டாக பிரிக்குமாறு ஒரு அட்டையை வைத்திருந்தான். அட்டை கொண்டு பிரிக்கப்பட்ட ஒரு பகுதியில் சேகரித்த பழைய பேப்பர்களையும், மறு பகுதியில் சேகரித்த பழைய உடைந்த ப்ளாஸ்டிக் பொருட்களையும் நிரப்பியிருந்தான். பழைய பேப்பர் பகுதி பெரியதாக இருந்தது. கொள்ளளவிலும், கொண்டிருந்த அளவிலும். ப்ளாஸ்டிக் பொருட்கள் அவ்வளவு எளிதாக தேவையற்றதாகிவிடுவதில்லை. வீட்டில் இருக்கும் ப்ளாஸ்டிக் குடத்தின் பயனைப் பார்த்திருக்கிறேன். வாங்கிய புதிதில் குடி தண்ணீர் நிரப்ப உபயோகப்படுத்தப்பட்டது. அந்நாட்களில் வீட்டில் சமையலறையில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. கைப்பிடி ஓரம் உடைந்த பின்னர் குழாயடி அருகே. நிறம் மங்கிய பின்னர் மாடியிலிருந்து மழை நீர் வடியும் இடங்களில். மழை நீர் நிரம்பி பாசி படர்ந்த பின்னரே அது தேவையில்லாததாகிறது. இதற்குள்ளாக அதற்கு ஒரு மூன்று வயதாகியிருக்கும். அப்படியான இரண்டு ப்ளாஸ்டிக் குடங்களைப் பேப்பர்க்காரனின் சாக்குப் பையில் கண்டேன். இப்படி பாதிக்கும் சற்று அதிகமாக நிரம்பியிருந்த சாக்குப் பையின் மீதி வெளிப்புறமாக சுருட்டப்பட்டிருந்தது. அந்தச் சுருளின் அடர்த்தி ஒரு கிரிக்கெட் ஸ்டெம்ப்பின் அளவு இருக்கலாம். மூன்று அல்லது நான்கு முழுச் சுற்றுக்கள் இருந்திருக்கலாம். காலை பத்து மணிக்குள்ளாக இவ்வளவு நிரப்பியிருக்கிறானே என்ற எண்ணம் என்னுள் தோன்றியது. ஒருவேளை நேற்று சேகரித்தவற்றுடன் இன்று சேகரித்தவையையும் சேர்த்து விற்க எண்ணியிருப்பான் என நினைத்துக் கொண்டேன். அப்படியிருப்பின் ஏன் அவ்வளவையும் வீணாக தள்ளிக்கொண்டு வரவேண்டும், ஏதாவது ஒரு கடையிலோ அல்லது தெரிந்த வீட்டிலோ அல்லது தெரு முடிவுகளிலோ, காலி இடங்களிலோ போட்டு வைத்திருக்கலாமே என்னும் சந்தேகமும் தோன்றியது. அவனிடம் ஒரே ஒரு சாக்குதான் இருந்திருக்க வேண்டும். அதான் எல்லாச் சாக்குகளின் கலவையாக இருக்கிறதே. அதான் அதிலும் அட்டையைக் கொண்டு தடுப்பிட்டு பிரித்திருக்கிறான் என நினைத்துக் கொண்டேன். எப்படியிருப்பினும் இன்றையச் சாக்கு நிறைந்தே இருந்ததா அல்லது நிறைக்கப் பட்டதாவென எனக்கு தெரியவில்லை. இப்பொழுது பெரிய சாக்கில் என் யூகங்களும் சேகரமாகியிருந்தன.

பேப்பர்க்காரன் சட்டையின் மேல் இரண்டு பொத்தான்களைக் கழட்டி விட்டிருந்தான். உள்ளே அணிந்திருந்த பனியனில் இருந்த எழுத்துக்களில் நடுவில் இருந்தவை வெளியே தெரிந்தன. இரண்டு அல்லது மூன்று சுழியின் (ன அல்லது ண) ஈற்றான சுழியும் கோடும் தெரிந்தன. அதற்கடுத்து ‘ம’ என்ற எழுத்து முழுதும் தெரிந்தது. பின்னர் பழையபடி இரண்டு அல்லது மூன்று சுழியின் (ன அல்லது ண) வின் துவக்க சுழி தெரிந்தது. முழு வார்த்தை ”கண்மணி” என இருந்திருக்கலாம். அல்லது ”தினமணி” என இருந்திருக்கலாம். மொத்தத்தில் என்னை யூகங்களால் நிறைத்திருந்தான் பேப்பர்க்காரன். ”நேத்து கொஞ்சம் லேட்டாயிருச்சு. ஆறு மணிக்கு மேல வந்தா, அம்மா எடுத்துத் தருவாங்களான்னு தெரியல. நாளைக்கு ஞாயித்துக்கிழமை வந்து எடுத்துக்கலாம்னு போயிட்டேன். சாப்பிடற நேரமா வந்துட்டேன் போலிருக்கு அதான் அம்மா கோச்சுகிட்டாங்க. நான் திரும்ப போகும் போது வந்து எடுத்துக்கிறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு வண்டியைத் தள்ளலானான். தெளிவாக அவன் சொன்ன விஷயங்கள், அம்மாவின் பேச்சைப் பற்றிய அவனது புரிதல் எல்லாம் தொழிலில் அவனது அனுபவத்தைக் காட்டியது. பின் அவன் காலனிக்குள் சென்று விட்டான். நான் சாப்பிட்டு விட்டு நண்பனைப் பார்க்க சென்று விட்டேன்.

மதியம் இரண்டரை மணியிருக்கும். நண்பன் வீட்டிலிருந்து சாப்பிட வந்தேன். வெளியில் பேப்பர்க்காரன் நின்று கொண்டிருந்தான். ”என்னண்ணே அம்மா எடுத்துக் கொடுத்திட்டாங்களா” எனக் கேட்டேன். ”இல்ல அம்மா சாப்பிட்டுகிட்டு இருக்காங்க. வந்து எடுத்து தர்றென்னு சொல்லியிருக்காங்க” எனச் சொன்னான். எப்படி வெளியில் ஒருவரை நிற்க வைத்துக்கொண்டு அம்மாவால் சாப்பிட முடிகிறதென்று நினைத்ததை உள்ளே சென்று அம்மாவிடம் கேட்டேன். ”நான் சாப்பிட ஆரம்பிச்சப்புறம் தான் அவன் வந்தான். சாப்பிட்டுட்டு எடுத்து தர்றேன்னு சொல்லியிருக்கேன்” என்று அம்மா சொன்னாள். “சரி பழைய பேப்பர் எதுன்னு சொல்லு நான் எடுத்து கொடுக்கிறேன்னு” சொன்னேன். அதற்குள்ளாக வெளியில் சென்றிருந்த அப்பாவும் வந்து சேர்ந்தார். இருவருமாக பழைய பேப்பர் கட்டுக்களை எடுத்து போட்டோம். அதற்குள்ளாக அம்மா ”விகடன், மங்கையர் மலர் புக்கெல்லாம் போட வேண்டாம் டா. இன்னும் அதுல தேவையானது நிறைய எடுக்க வேண்டியிருக்கு” என்று சொன்னாள். ”சரிம்மா” என்று சொல்லிவிட்டு பேப்பர்கட்டுக்களை மட்டும் போட்டோம். பேப்பர்க்காரன் முதலில் ஒரு கிலோ எடைக்கல்லை வைத்து பேப்பர்களை அளந்தான். பின்னர் அளந்த பேப்பர்களையும் எடைக்கல்லையும் தராசில் ஒரு தட்டில் வைத்து, மிச்ச பேப்பர்களை அளந்தான். மாடியில் பேழையில் கொஞ்சம் பேப்பர் இருப்பதாக சொல்லவே மாடியிலிருந்து அந்த பேப்பர்களை எடுத்து வந்தேன். அவை எல்லாம் மிகவும் பழைய ஆங்கில பேப்பர்கள். எடைபோட்டதில் 12 கிலோ 300 கிராம் தமிழ் பேப்பரும், 2 கிலோ 100 கிராம் ஆங்கில பேப்பரும் இருந்தது. அப்பா பழைய ப்ளாஸ்டிக் பொருட்கள் போடப்பட்டிருந்த அட்டை டப்பாவை எடுத்துக் கொடுத்தார். அவை இரண்டு கிலோ இருந்தது. மொத்தம் 130 ரூபாய் வருவதாக பேப்பர்க்காரன் சொன்னான். அப்பா பேசி 140ஆக வாங்கிக் கொண்டார். ”புக்கையெல்லாம் எடுத்துட்டுப் போயிரலாம்னு காசெல்லாம் எடுத்துட்டு வந்தேன்” என்று பேப்பர்க்காரன் சொன்னான். ”ரெண்டு வாரம் கழிச்சு வாங்கண்ணே. அம்மா அதுக்குள்ள வேணுங்கிறது கிழிச்சி எடுத்து வச்சுக்குவாங்க” என்று நான் சொன்னேன். “சரி தம்பி. வர்றேன்” என சேகரமான 14 கிலோவை சாக்குப்பையில் நிரப்பிக்கொண்டு கிளம்பினான் பேப்பர்க்காரன். “சாப்பிட்டாச்சாண்ணே! எனக் கேட்டேன். “போய் தான் சாப்பிடணும் தம்பி. வழக்கமா ரெண்டு ரெண்டரை மணிக்கு சாப்பாடுவேன்.
உங்க வீட்ல இன்னிக்கு கொஞ்சம் லேட்டாயிருச்சு. அரை மணி நேரத்தில போயிருவேன். வரட்டா” என சொல்லி கிளம்பி விட்டான் பேப்பர்க்காரன். இப்பொழுது கவனித்தேன். சாக்கு கிட்டதட்ட முழுவதுமாக நிரம்பியிருந்தது. அம்மா சாப்பிட்டு முடித்து வெளியே வந்திருந்தாள். தெரு முடிவில் ஐஸ் வண்டிக்காரன் மணி அடித்துக்கொண்டிருந்தான். ”அந்த காசுக்கு ஐஸ் வாங்கிருங்க” என்று அப்பாவிடம் சொன்னாள் அம்மா. நான் சாப்பிட வீட்டின் உள்ளே சென்றேன். அம்மா பாதுகாத்த புத்தகமொன்றின் முன்னட்டையில் ஒரு பெண்மணி சிரித்துக்கொண்டிருந்தார். பழைய பேப்பர் வைத்திருந்த இடம் வெறுமை படர்ந்து பழைய பேப்பர் சேகரித்து வைக்கத் தயாராகயிருந்தது.

விடைத்தாள்

2011-04-18T11:42:00.001+05:30

திருத்தப்பட்ட விடைத்தாள்கள்
கொடுக்கப்படுகின்றன.

”கலைவாணி”
என்றழைக்கிறார்
ஆசிரியர்.

கோடிட்ட இடங்களை
பூக்களால் நிரப்பியிருக்கிறாள்.

இடப்புறம் இருக்கும் பட்டியலில்
எல்லாவற்றையும்
வலப்புறம் இருக்கும்
எல்லாவற்றினுடனும்
பொருளறிந்து பொருத்தியிருக்கிறாள்.

சரியா தவறாவில்
எல்லாமே சரியாய்
இருக்கின்றன.

உலகம் பற்றிய
வினா ஒன்றுக்கு
மூன்று வரிக்கு மிகாமல்
தாளில் பாதியும்
மேஜையில் பாதியும்
யானை ஒன்றை வரைந்திருக்கிறாள்.

மேஜையில் இருக்கும் யானை
தன் மதிப்பெண்கள் அனைத்தையும்
தின்று விட்டது தெரிந்ததும்
சந்தோஷமடைகிறாள்.

மேஜைக்காடுகளில்
விலங்குகள் தின்னும் விலங்குகள் கூட
மதிப்பெண்களை மட்டுமே
தின்று கொண்டிருக்கின்றன.

தார் சாலைகள்

2011-04-11T17:01:00.001+05:30

எச்சில் பொட்டுக்களுடன்
நெடுக கிடத்தப்பட்டிருக்கின்றன
தார் சாலைகள்

இரு பாகம் பிரித்து
வெள்ளை நூல் கொண்டு
சிவப்பு மண் மேல்
கவனமாய் தைத்திருக்கிறார்கள்

மஞ்சள்
கோடு
போக-வர
வேலியிடுகிறது

ஊர்திகளின்
இடைவிடாத
போக்குவரத்தில்
ஊர்களை
இணைத்து
கருமையிழக்கின்றன

சாவடிகளில்
சுமைகளின்
சந்தேகங்களில்
சோதனையும்
உண்டு

முடிவின்றி
நீண்டு கிடக்கின்றன
எல்லைகள் தாண்டி
வரிகள்
வேறுபடுகின்றன
சக்கரங்களுக்கேற்ப

அடையாளம்

2011-04-07T15:07:00.005+05:30

துர்கா மெஸ்ஸில்
”DM” என்ற
எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட
எவர்சில்வர் தட்டுகளில்
உண்டிருக்கிறேன்.

ஜெயஸ்ரீ கல்யாண மஹாலில்
பல வண்ணங்களில்
JKM எண்களுடன்
ப்ளாஸ்டிக் சேர்களை
கண்டதுண்டு.

சண்முகா டாக்கீஸில்
துளையிடப்பட்டு
இரும்புச் சங்கிலியில்
கட்டப்பட்டிருக்கிறது
காலி தண்ணீர் டம்ளர்!

நண்பன் பரிசளித்த
காப்பிக் குவளையொன்றில்
சிரித்தவாறு
அச்சிடப்பட்டிருக்கிறேன்
நான்.

வீடுகள்

2011-02-09T12:11:00.002+05:30

மேல வீட்டுக்கு
கீழ வீடாகவும்
கீழ வீட்டிற்கு
மேல வீடாகவும்
இருக்கிறது வீடு.

அஞ்சல்களுக்காகவும்
வருபவர்களுக்காகவும்
தேடுபவர்களுக்காகவும்
வீட்டிற்கு
விலாசம் இருக்கிறது.

தூளிகளுக்கான
கொக்கிகளுடன்
வெள்ளையடிக்கப்பட்ட
உட்கூரையும் உண்டு.

ஒளியை மறைத்திருக்கும்
வீட்டின்
திறந்திருக்கும் ஜன்னல்களின் வழி
ஊடுறுவும் ஒளி

தரையின்
சதுர அடி கற்களில்
பதிந்திருக்கின்றன
நடந்த கால்களும்
அவை நகர்ந்த தூரமும்

வாடகை வீடுகளில்
ஆணியடிக்கப்படாத
வெற்று சுவர்களில்
புகைப்படமாக இருக்கிறார்கள்
வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர்கள்.
ஆட்கள் இல்லாத
வீடுகள் தாளிடப்பட்டனவாக
இருக்கின்றன.

தொலைக்கத் தவறியவை

2011-02-04T11:56:00.001+05:30

யாரோ துப்பிவிட்டு
போயிருந்த பபுள் கம்
கூடவே வரும்
விளக்குக் கம்பத்
தேய்ப்பிற்குப் பிறகும்.

மட்காப்பிலோ, சக்கர ஆரத்திலோ
சிக்கிக் கொண்டு
ஓட்ட வேகத்தில்
சத்தமிட்டுக்கொண்டிருக்கும்
ஒரு பாலித்தீன் பை.

சுகாதார ஆசை
கவனம் பெற்று
நூலாம்படை நீக்குகையில்
பரணில் தட்டுப்படலாம்
ஒரு பழைய நாணயம்.

வெளிப்புறம் வழிந்த
எண்ணெய்த் துளிகள்
ஒவ்வொரு இருத்தலிலும்
தெரியப்படுத்தலாம்
புட்டியின் அடிபிம்பத்தை.

தூசி படர்ந்த
வாகன கண்ணாடியில்
என்றேனும் எழுதப்பட்டிருக்கும்
ஒரு பெயர்.

மாதிரிகள்

2011-01-31T11:50:00.000+05:30

அமர்ந்த மாதிரி
நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன்
நகரும் மாதிரிகளில்

நிஜம் மாதிரி சுவர்ச் சித்திரங்ளில்
பறந்து கொண்டேயிருக்கின்றன
பறவை மாதிரிகள்.

முன் நிற்பது மாதிரி
என்னையே காட்டிக்கொண்டிருக்கிறது
கண் மாதிரி கண்ணாடி.

அந்த மாதிரி இந்த மாதிரி எந்த மாதிரியும்
இல்லாமல் இருந்தவை
முன் மாதிரியே ஆகிவிட்டன.

புரியாத மாதிரி
இருப்பவை எல்லாம்
ஒரு மாதிரி ஆகிவிடுகின்றன.

உண்மையாய் இருப்பது மாதிரியே
இருந்து கொண்டிருக்கின்றன மாதிரிகள்.

பயணம்

2010-11-30T14:58:00.001+05:30

பேரிரைச்சலுடன்
மூச்சிறைத்தபடி
சென்று கொண்டிருக்கிறது
ரயில் வண்டி
கடக்கும் இடங்களின்
வாசனையைத்
தன்னுள் நிரைத்தபடி

கட்டணத்திற்கேற்ப
வகுப்புகளும்
வகுப்புகளுக்கேற்ற
வசதிகளும் உண்டு

முன்பதிவு
செய்யப்படாத பெட்டியில்
வாசற்படியில் அமர்ந்தபடி
வந்து விழும்
ஜன்னல் வழி
எச்சில்களை குப்பைகளை
பொருட்படுத்தாமல்
வண்டிச்சக்கரத்தின்
தண்டவாள பதிப்புகளை
எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான்
கணக்கின் பயனறிந்த
ஒருவன்

ஒரு கணம்

2010-11-30T14:25:00.000+05:30

கவண் குறிகளுக்கோ
எய்த அம்புகளுக்கோ
முறிந்த விற்களுக்கோ
தப்பித்த ஆப்பிள் நீ

உன் கண் சிமிட்டலில்
கிறங்கிய விழிகளில்
பிதுங்கிய இதழ்களில்
முனகல் மொழிகளில்
ஒரு துளியென தான்
உன்னில் புதைகிறேன்
உன்னை நிரைக்க

பிறக்கக் கூடும்
ஒரு ஆதாமோ, ஏவாளோ
அல்லது
ஒரு ஆப்பிளோ

கைகள்

2010-11-02T15:12:00.001+05:30

என் தோள்களில் பதித்து
கழுத்திறுக
கைகளைக் கட்டிக்கொள்கிறது
குழந்தை

இணைந்த அதன்
கைகளைப் பிரிக்கிறேன்.
என் செயலில்
கழுத்திறுக்கினால் வலி
என்பதுவோ
வலிக்க இறுக்கக் கூடாதென்னும்
நேர்த்தியோ
சென்றடையலாம் குழந்தைக்கு

அடுத்த முறை
தோள்களில் பதிகையில்
குழந்தையின் கைகளாக
தெரிவதில்லை அவை.

தனிமை

2010-10-19T18:19:00.003+05:30

ஆளுயரக் கண்ணாடி
என் தனிமை.
வளைந்த நெளிந்த
குனிந்த நிமிர்ந்த
என்னை நான்
பார்த்தாகி விட்டது.

உங்களால் முன் வந்து
நிற்க முடியாதென்பதும்
எனக்குத் தெரியும்.
இருந்தும்
ஒரேயொரு கோரிக்கை!
கண்ணாடியை உடைக்கும்
சூக்குமத்தையாவது கற்றுத்தாருங்கள்.
சிதறல்களின் பிம்பங்களில்
எனது பன்மையைப்
பார்த்துக் கொள்கிறேன் நான்.

விக்கி என்கிற விக்னேஷ்

2010-10-11T20:28:00.009+05:30

விக்கி என்கிற விக்னேஷ்ஷை அவனின் பத்தாவது வயதிலிருந்து எனக்குத் தெரியும். அது நான் பள்ளிப் படிப்பு முடித்து கல்லூரி சென்ற முதல் வருடம். வயது வசத்தில் கல்லிகாஸ்கின்ஸ் காற்சட்டைகளுக்கு மாறி, முதன் முதலாக அதை அணிந்து வீட்டிலிருந்து பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு நடந்து சென்ற பொழுது “அண்ணே! பாகி பாண்ட் புதுசா இருக்கு” என்று என்னிடம் கேட்டுவிட்டு அவன் அப்பாவிடம் “அப்பா கணேஷ் அண்ணன் பாண்ட்ட பாருங்க” என்று என்னை நடுத்தெருவிலேயே நெளிய வைத்த துடுக்கு பையன். ஐந்தாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தான் என நினைக்கிறேன். எங்கள் வீடிருந்த தெருவின் முனையில் தான் அவனின் வீடிருந்தது. எங்கள் வீட்டிலிருந்து படிப்பு, பயணம், நுகர்வு, வழிபாடு என எல்லாவிதமான தன்னார்வ-சமூக நடவடிக்கைகளுக்கும் அவனது வீட்டைக் கடந்து தான் செல்ல வேண்டும். பெரும்பாலும் எந்நேரமும் விக்கி தெருவில் விளையாடிக்கொண்டு தான் இருப்பான். எனக்கு அவனை மிகவும் பிடித்திருந்தது. பிரகாஷ்ராஜ் ஒரு படத்தில சொன்னது போல அவனைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் பால்யத்து என்னை நினைவு படுத்துவான். வெவ்வேறு நிலைகளில் என்னுடையதும் அவனுடையதுமான பரிணாமம் ஒரே தெருவில் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்ததும் காரணமாக இருக்கலாம்.

விக்கியின் அப்பா இன்முகத்துடன் நன்றாக பேசுவார். ஹைபர் டென்ஷன் என்னும் இரத்த அழுத்தம் பரம்பரை வியாதி என்பதற்கு மருத்துவர்கள் இரு காரணம் கூறுவர் ஒன்று மரபியல் சார்ந்தது இன்னொன்று வாழ்வு முறை சார்ந்தது. வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையின் பேரனான விக்கியின் அப்பாவிற்கு இன்முகமும், பேச்சு சாதுர்யமும், விருந்தோம்பலும் வாழ்வு முறையாலும் மரபியல் வழியாகவும் அவரின் தாத்தாவிடமிருந்து வாய்த்திருக்கலாம். சுதந்திர போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர் என்பதாலும் எனக்கும் அவரின் மேல் மரியாதை அதிகம். விக்கியின் அம்மா எனது அப்பாவுடன் பணி புரிந்தவர் என்பதாலும், ஒரே தெருவில் வசித்து வந்தோம் என்பதாலும் அடிக்கடி அவருடன் பேச நேர்ந்ததும் உண்டு. பள்ளிப் படிப்பு முடித்து கல்லூரியில் வெற்றிகரமாக இடம் வாங்கிவிட்ட என்னிடம் விக்கியின் அப்பா அடிக்கடி பேசியது அவனுடைய கல்வி சார்ந்த விஷயங்களுக்காகத்தான். மகனின் படிப்பு பற்றிய பேச்சுக்களில் மட்டும் அவரின் முகத்தில் ஒருவித கவலை ரேகை படியும். இயல்பாகவே இன்முகத்துடன் இருக்கும் அவரின் இந்த பேச்சுக்கள் மட்டும் என்னை மிகவும் நெருடவே செய்தன. ”கவலைப்படாதீங்க சார், விளையாட்டுத்தனம் குறைஞ்சா தன்னால படிக்க ஆரம்பிச்சுடுவான்” என நானும் எனக்குத் தெரிந்த பக்குவ ஆறுதல்களித்ததுண்டு. எந்நேரமும் தெருவில் விளையாடும் சிறுவனிடம் அப்பொழுது நல்லுரை வழங்கும் அளவிற்கு நான் வளரவில்லை. அதனால் விக்கியிடம் அவனது அப்பாவின் கவலைகளைப் பற்றி நான் பேசியது கிடையாது.

விக்கியிடம் பேசுவதற்கு நிறைய இருந்தது. எங்கள் தெரு சிறுவர்கள் கண்ணாமூச்சி ஆட்டத்திலிருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கார்டூன் நெட்வொர்க் பக்கமும், கணினி விளையாட்டுக்களின் பக்கமும் கவனத்தைத் திருப்பிக் கொண்டிருந்த காலமது. விக்கியிடம் அடிக்கடி நான் கேட்கும் கேள்வி “டிவி பார்க்கலையா விக்கி?”. ”கார்டூன் நெட்வொர்க் சூப்பரா இருக்குன்னு எல்லாரும் பார்க்கறாங்க நீ பார்க்கலையா?”ன்னு கேட்டா, “ஒரு ப்ரோக்ராம் முடிஞ்சதும் அம்மா படிக்க சொல்லிருவாங்க. அரை மணி நேரம் தான் பார்க்க முடியும்”னு அந்த வயதில் ”ப்ரோக்ராம்” என்பதற்கான சரியான அர்த்தத்தை எனக்கு சொல்லிக் கொடுத்தவன். ஒரு முறை டிவிஎஸ் சாம்ப்பில் (TVS Champ) சென்று கொண்டிருந்த என்னை அவனது மிதிவண்டியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற முயன்றவன். ஒல்லியான தேகமாதலால் அவனிடமிருந்த சுறுசுறுப்பு வியப்பிற்குரியது. ”பால்யத்து என்னை” என நான் சொல்வதும் கூட அவனிடம் நான் கவனித்த அந்த சுறுசுறுப்பை எனக்கான அடையாளமாக ஆக்கிக் கொள்ளும் முயற்சியாகக் கூட இருக்கலாம். விக்கியிடம் பேசுவதில் கிடைக்கும் விஷயங்களுக்கும் அவனுடைய பெற்றோர்களிடம் அவனைப் பற்றி பேசுவதில் கிடைக்கும் விஷயங்களுக்கும் இருந்த வித்தியாசம் ”தலைமுறை இடைவெளி” என்பதற்கான அர்த்தமாக நான் கருதினேன். இப்படி அவனிடமிருந்து நான் தெரிந்து கொண்ட விஷயங்கள் பல.

நான் மூன்றாமாண்டு கல்லூரி படிப்பு முடித்த தருணம் விக்கியின் குடும்பம் வேறு இடத்திற்கு குடி பெயர்ந்தது. விக்கி ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கையில் வாரயிறுதி வகுப்புக்கும் இரு சக்கர வாகனத்தில் சென்று கொண்டிருக்கையில் பார்த்து பேசியிருக்கிறேன். அவ்வப்பொழுது அவனது அப்பாவையோ அம்மாவையோ பார்க்க நேரிடுகையில் அவனைப் பற்றிய விசாரணைகளில் விக்கி வளர்ந்து கொண்டிருந்தான். இரு மாதங்களுக்கு முன்பு அவன் அப்பாவை கோவில்பட்டி செண்பகவல்லி அம்மன் கோயிலில் சந்தித்து பேசிக்கொண்டிருந்தேன். நான்கைந்து வருடம் கழித்து அவரைப் பார்த்தேன். தலை நரைத்து கொஞ்சம் வயதானவராக தோன்றினார். அவருடைய விக்கி பற்றி கவலைகளும் வயோதிகம் அடைந்திருந்தது. இப்பொழுது விக்கி இரண்டாமாண்டு பொறியியல் படிப்பதாக கூறினார். விக்கியின் நண்பர்களுடனான ஊர் சுற்றல் பற்றியும், அவனுடைய பேராசிரியர்களின் புகார்களைப் பற்றியும் குறைபட்டு கொண்டிருந்தார். ”பத்தாவது பாசாவானான்னு யோசிச்சோம். எப்படியோ பாசாகிட்டான். பண்ணிரெண்டாவதுல நல்ல மார்க் வாங்குவானான்னு கவலைப் பட்டோம். ஓரளவிற்கு நல்ல மார்க் வாங்கி காலேஜ்ஜும் சேர்ந்திட்டான்” என சொன்னார். இடையிடையே அவனுடைய சாதனைகளையும் அவர் பட்டியலிட்டது விக்கியை அவர் புரிந்து கொள்ள ஆரம்பித்திருக்கிறார் என்பதனைத் தெளிவு படுத்தியது. விக்கியின் அப்பா பேசிய விதத்திலிருந்து அவரிடம் அவனது எதிர்காலம் பற்றிய நம்பிக்கை முளைத்திருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டேன். என்னுடைய அவதானிப்பில் விக்கி கொஞ்சம் விளையாட்டுப் பிள்ளை அவ்வளவே. பெற்றோர்கள் எப்பொழுதும் கவலைப் பட்டுகொண்டிருக்கும் விதத்தில் பிழைகள் செய்யும் சீரழிந்த சிறுவனல்ல. அவனின் முழு கவனமும் விளையாட்டிலிருந்ததனால் நல்ல மதிப்பெண் பெறாத மாணவனாக அவன் இருந்ததில் வியப்பொன்றுமில்லை.

இந்த வாரம், வாரயிறுதி விடுமுறைகளில் நவராத்திரி கொண்டாட கோவில்பட்டி சென்றிருந்தேன். அதிகாலை நான்கு மணிக்கு புதிய பேருந்து நிலையத்தில் சென்றிறங்கினேன். அப்பாவை அந்த நேரத்தில் எழுப்ப வேண்டாம் என நினைத்து அருகிலிருந்த ஆட்டோக்காரரிடம் விசாரிக்கலானேன். அவர் ஐந்து கிலோமீட்டர் தொலைவிற்கு நூற்றைம்பது ரூபாய் கேட்கவே பழைய பேருந்து நிலையம் வரை நடக்கலானேன். புதிய பேருந்து நிலையத்திலிருந்து இளையரசநேந்தல் ரோடு வழியாக நடக்கையில் சாலை எங்கும் விளம்பரத் தட்டிகள். ”கவிஞர் கனிமொழியே, எதிர்காலமே, அஞ்சா நெஞ்சனின் சகோதரியே, நாளைய இந்தியாவே” என விதவிதமாக வாசகங்களைத் தாங்கி நின்று கொண்டிருந்தன. வேலை வாய்ப்பு பயிற்சி முகாமுக்காக கனிமொழி அன்று கோவில்பட்டி வருகிறார் என அறிந்து கொண்டேன். ஒருவாறு ஐந்து மணிக்கு வீட்டை சென்றடைந்தேன். எங்கள் வீடிருந்த பகுதி சண்முக சிகாமணி நகர். அங்கிருக்கும் நாடார் மேல்நிலைப் பள்ளியில் தான் வேலை வாய்ப்பு பயிற்சி முகாம் நடைபெற்றது. முகாம் காலை ஒன்பது மணியளவில் ஆரம்பமாயிற்று. ஒலிபெருக்கிகளின் தயவில் முகாமில் கனிமொழி பேசியதை எங்கள் வீட்டிலிருந்தபடியே நாங்கள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தோம். மேற்கோள்களுடனும் இந்த முறை உத்வேகமிக்க பாடல்களுடன் கனிமொழி நன்றாக உறையாற்றினார். முகாம் மதியம் ஒரு மணியளவில் முடிவுற்றது.

மாலை ஐந்து மணியளவில் எதிர் வீட்டு சிறுவன் செல்வம், முகாமிற்கு வந்த யாரோ ஒருவன் சாலை விபத்தில் இறந்து விட்டதாக தகவல் சொன்னான். என்னால் முடிந்த பச்சாதாப வார்த்தைகளைச் சொல்லிக்கொண்டு அம்மாவுடன் வீட்டிற்கு தேவையான பொருட்களை வாங்க சென்றேன். வீட்டிற்கு வரும் பொழுது எங்கள் தெரு முனைகளில் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். விசாரித்ததில் தான் தெரிந்தது இறந்த அந்த மாணவன் விக்கி என்று. அவனும் அவனுடைய நண்பர்கள் இருவரும் வேலை வாய்ப்பு முகாமிற்கு வந்துவிட்டு, இரு சக்கர வாகனத்தில் செல்லும் பொழுது வாகனமொன்று மோதி தலையில் அடிபட்டு சாலையிலேயே விக்கியின் உயிர் பிரிந்திருக்கிறது. மூன்று நபர்கள் ஒரே வாகனத்தில் சென்றிருக்கிறார்கள். அதில் மோதிய வேகத்தில் தூக்கி எறியப்பட்டு தலையில் அடிபட்டதனால் விக்கியின் உயிர் பிரிந்திருக்கிறது. தெரு முனையில் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தவன் இன்று அதே தெரு முனையின் பேசு பொருளாக ஆகியிருந்தான். என்னை அறியாமல் அவனிடம் பேசிய விஷயங்களின் நினைவுகளுடனும் சில கண்ணீர்த்துளிகளுடனும் அன்றைய இரவு கழிந்தது.

விக்கிக்கு இப்பொழுது இருபது வயதிருக்கும். ஒன்பதாவது வகுப்பிலேயே இரு சக்கர வாகனம் ஓட்ட ஆரம்பித்திருந்தவன், கல்லூரி மூன்றாமாண்டு படிக்கையில் வாகனத்தில் சென்றதொன்றும் வியப்பான விஷயமில்லை. ஆனால் வருத்தப்பட வேண்டிய விஷயம் ஒன்பதாம் வகுப்பில் லைசன்ஸ் எனப்படும் ஓட்டுனர் உரிமம் இல்லாமல் வண்டி ஓட்டிச் சென்றான். இன்று சாலை விதிகளை மீறி மூன்று பேர் இரு சக்கர வாகனத்தில் சென்றிருக்கிறார்கள். நான் பார்த்த வரையில் கோவில்பட்டியில் மாணவர்கள் இரு சக்கர வாகனத்தில் பள்ளிக்கு வருவதும், டியூசன் செல்வதும் வழக்கமான விஷயமாகி விட்டது. இந்த வழக்கம் ஒரு துடுக்கான இளைஞனின் உயிரைப் பறித்து விட்டிருக்கிறது. இதில் பள்ளிகளின் கவனமும் தளர்த்தப்பட்டிருக்கின்றன. மாணவர்களும் தினம் மூன்றோ அல்லது நான்கோ டியூசன் செல்கிறார்கள். அவர்களின் உடல் அயர்ச்சியைக் கருதி பெற்றோர்களும் வாகனங்களை வாங்கி கொடுக்கிறார்கள். பள்ளி நிர்வாகங்களும் இதனைக் கண்டு கொள்வதில்லை.

மாணவர்களுக்கு தேவையான பாடங்கள் பள்ளியிலேயே கற்பிக்கப் படல் வேண்டும், பள்ளியில் வேலை பார்க்கும் ஆசிரியர்கள் தனியாக டியூசன் வகுப்புகள் எடுக்கக் கூடாது, மாணவர்கள் பள்ளிகளுக்கு இரு சக்கர-நான்கு சக்கர வாகனங்களை ஓட்டி செல்லக் கூடாது போன்ற கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப் பட வேண்டும். இல்லையெனில் எண்ணற்ற விக்கிகளை இழக்க நேரிடும்.

கோவில்பட்டி திமிர்

2010-10-11T14:43:00.001+05:30

கோவில்பட்டி சிறிய கரிசல் நகரம். அங்கேயிருந்து நெறைய படைப்பாளிகள் வந்திருக்காங்க. 1980களின் தொடக்கத்திலேயே அந்தச் சிறிய நகரத்தில் பேர் சொல்லக்கூடிய 20 படைப்பாளிகள் இருந்தனர். கவிஞர்கள், சிறுகதை எழுத்தாளர்கள், இலக்கிய விமர்சகர்கள் என்று பலர் இருந்தனர். இவர்கள் பல்வேறுபட்ட சிந்தனைப் போக்குகளைக் கொண்டிருந்தனர். தேவதச்சன், பிரதீபன், கௌரிசங்கர், க்ருஷி வாத்தியார், அப்பாசாமி, வித்யாசங்கர் போன்றவர்கள் இருந்தனர். பின்னர் சமயவேல், ஜோதிவிநாயகம் போன்றவர்கள் அங்கு வந்தனர்.

இவர்களோடு என்னைப் போன்றவர்கள் எழுத வந்தோம். அது நான் பட்டாளத்திலிருந்து திரும்பிய நேரம். என்மனம் போல கோவில்பட்டி பலவிதமான சிந்தனையோட்டங்களுடன் கூடியதாக இருந்தது. ஒவ்வொரு தெருமுனையிலும் ஒரு சிந்தனைப்போக்கு நின்று அழைத்துக் கொண்டிருந்தது. பிரான்சு நாட்டில்கூட இப்படி இருந்திருக்குமா என்று தெரியாது. `ஜோதிபாசு சலூன்' வாசலில் பால்வண்ணம் போன்றவர்களுடன் ஒரு கூட்டம் இடதுசாரி இலக்கியம் பேசிக்கொண்டிருக்கும். அங்கிருந்து தெற்கு பஜார் முனையில் ஒரு நகைக்கடை வாசலில் தேவதச்சனுடன் ஒரு கூட்டம் ஜி. கிருஷ்ணமூர்த்தியின் உரைகளை அலசிக் கொண்டிருக்கும். அங்கு கொஞ்ச நேரம் இருந்துவிட்டு தெற்கு பஜாருக்குள் நடந்தால் ஒரு முழு நேர இளம் காதலர் குழு அன்றன்று நடந்த சந்திப்புகள், கடிதப் போக்குவரத்துகள் குறித்து மனம் நடுங்கப் பேசிக்கொண்டிருக்கும். தாஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் `வெண்ணிற இரவுகளை' விட்டு ஒருபோதும் வெளிவரத் தயாராக இல்லாத குழு. இவர்களைத் தாண்டி சில தப்படிகள் உள்ள படிக்கட்டுகளில் ஏறி காந்தி மைதானம் வந்தால் அது திறந்தவெளி விவாதக் கூடமாக மாறியிருக்கும். இரவு முழுவதும் அங்கு விவாதங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கும். பல சிந்தனையுள்ளவர்களும் அங்கு கலந்து பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். கோவில்பட்டியில் நான் பழகி வந்த மனிதர்களின் மனநிலை காசு,பணத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் பொதுக்காரியங்களுக்குச் செலவிடுபவர்களாக இருந்தது.

- ச.தமிழ்செல்வன் (http://groups.google.co.in/group/keetru/msg/c4c66bb6cd8cc744)

எந்திரன் - விமர்சனம்

2010-10-01T18:31:00.003+05:30

முதல் நாள் முதல் ஷோ பாத்திட்டு வந்து விமர்சனம் எழுதலேனா அதுவும் தலைவர் படத்துக்கு எழுதலேனா நானெல்லாம் சுத்த வேஸ்ட். தலைவர்னு சொல்லிட்டதாலேயே இந்த விமர்சனத்துக்கு ஒருவித சாயல் வந்திருக்கும். அது கண்டிப்பா இருக்கத்தான் செய்யும். ராவோட ராவா 500 கி.மீ பஸ்ல வந்து, ஊர்ல காலடி வச்சது காலை 0230 மணிக்கு. 0700 மணிக்கு முதல் ஷோ. இவ்வளவு மெனக்கெட்டது எல்லாம் அந்த தலைவர்ங்கிற சங்கதிக்காகத்தான். அந்த சாயல் இல்லாம என்னால விமர்சனம் எழுத முடியாது. ஒண்ணு மட்டும் சொல்ல முடியும் தலைவருக்காக மட்டுமே இந்த விமர்சனம் இல்லை.

ஒரு எந்திரத்துக்கு மனித உணர்ச்சிகள் இருக்கலாமா? இருந்தால் என்ன ஆகும்? அப்படின்னெல்லாம் ஒரு வரில படத்தோட கருவ எழுத முடியாது. படத்தில விஷயம் நிறைய இருக்கு. விஷயமேயில்லாம நிறைய காட்சிகள் இருக்கு. இந்த படத்தை தமிழ் சினிமாவின் ஒரு முக்கியமான முயற்சியா நான் கருதியதற்கு காரணம் கதைக்களம், அதிலிருக்கும் அறிவியல் பின்புலம், பெரிய பெயர்கள், மற்றும் உலகளவில் இது ஏற்படுத்தியிருக்கும் எதிர்பார்ப்பு. அதனால் தமிழ் சினிமாவின் உலகளாவிய கனவுகளுக்கான முதல் படியாக இந்த படம் இருக்கப்போகிறதென்ற கருத்து வேறு இருந்தது. இப்படி எந்திரன் மூலம் தமிழ் சினிமாவின் எதிர்கால சாத்தியக்கூறுகள் ஏகப்பட்டவை. அறிவியலின் நன்மை தீமை பற்றி மூன்றாம் வகுப்பு முதல் படித்தும் எழுதியும் வருகிறோம். அதி நவீன அறிவியல் படைப்புகளின் சாத்தியங்கள், தேவைகள், வரம்பெல்லைகள், நன்மை தீமைகள், போன்றவற்றை பாமரனுக்கும் கொண்டு செல்லும் விதமாக எந்திரன் இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் என்னிடம் இருந்தது. எதிர்பார்ப்புகள் ஒரு 60% பூர்த்தியாகியிருக்கின்றன.

விஞ்ஞானி வசீகரன் ஒரு எந்திரனை உருவாக்குகின்றார். இராணுவத்தில் மனிதர்களுக்கு பதில் எந்திரங்களை உபயோகப்படுத்த வேண்டும் என்பது வசீகரனின் ஆசை. எந்திரனின் ஆக்கம், தோற்றம் இவையெல்லாம் ஒரு பாடலில் முடிகிறது. நட்சத்திர ஜன்னலில் வானம் எட்டிப் பார்க்கிறது. வசீகரனைப் போலவே இருக்கிறார் எந்திரன். எந்திரனின் ஞானம், குணநலன்கள் பறைசாற்றப் படுகின்றன காட்சிகளில் மசாலாவுடன்.

உதாரணத்திற்கு மொழிக் கணிணியியல் (language processing) என்பது எந்த ஒரு எந்திரனுக்கும் தேவைப்படும் ஒரு முக்கியமான தொழில்நுட்பம். எந்திரனில் அது சொல்லப்பட்டிருக்கும் விதம் முகம் சுழிக்க வைக்கிறது. ”டிவியைப் போடு” என்று சொன்னதற்கு எந்திரன் டிவியை அலேக்காக தூக்கி கீழே போடுகிறார். ”கீழே போடு” என்பதற்கும் ”போடு” என்பதற்கும் ”வீசு”, ”எறி” என்பனவற்றுக்கும் இருக்கும் வேற்றுமையை எந்திரன் எப்படி விளங்கிக் கொள்கிறான் என்பது ஷங்கருக்கே வெளிச்சம். அதில் “கீழே” என்னும் வார்த்தை உபயோகப்படுத்தப்படவுமில்லை. ஆனால் டிவியைக் கீழே போடுகிறார். அது புரிந்து கொள்ளக் கூடிய ஒரு நகைச்சுவை என்பதால் இந்த மசாலா. நம் பேச்சு வழக்கில் இருக்கும் மொழிக்கும் இலக்கண மொழிக்கும் இருக்கும் வேறுபாட்டைப் புரியவைப்பது கூட ஷங்கரின் நோக்கமாக இருக்கலாம். ஆனால் நன்கு படமாக்கியிருக்க வேண்டிய ஒரு விஷயத்தை மசாலா தூவி கெடுத்து விட்டார் ஷங்கர். பின்னர் ஒரு உரையாடலில் ”குத்துன்னா குத்திர்றதா” என்று வசீகரன் கேட்க எந்திரன் “அதுக்கு அது தானே அர்த்தம்” என்று பதிலளிப்பது ரசிக்கும் படியாகவும் இருந்தது நம்பும் படியாகவும் இருந்தது. சந்தானம், கருணாஸ் பேசும் சென்னைத் தமிழ் புரியாமல் விழிக்கும் எந்திரனின் குழப்பமும் இதில் அடங்கும். ஆனால் இந்தக் காட்சிகள் சொல்லும் முக்கியமான அறிவியல் விஷயம் மனித-எந்திர இடைவிளைவு (human-robot interaction). அதன் அறிவியல் விஷயங்கள் சொல்லப்படாமலே விடப்பட்டிருக்கின்றன.

அதே போல் பொருத்தியறிதல் (rule of inference) எந்திரத்தில் எப்படி நடக்கும் என்பது ஒரு தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய சுவாரசியமான விஷயம். ”கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா?” என ஒரு விஞ்ஞானி எந்திரனிடம் கேள்வி கேட்கிறார். எந்திரன் “கடவுள் என்பவர் யார்?” என்று அவரிடம் மறு கேள்வி கேட்கிறான். “நம்மை எல்லாம் படைத்தவர் தான் கடவுள்” என்கிறார் விஞ்ஞானி. “என்னைப் படைத்தவர் வசீகரன். கடவுள் இருக்கிறார்” என்கிறான் எந்திரன். நன்றாக படமாக்கப்பட்ட விஷயமிது. நம்மைப் படைத்தவன் என்று பொருள் கொண்டால் கடவுள் இருக்கிறார் என்பது நல்ல வரையறை. இடையிடையே வசீகரன் சனா காதல். ரெண்டு பாட்டு. வில்லன் விஞ்ஞானி எந்திரனின் “neural schema"வைத் தேடி அலைகிறார். பக்கத்தில் உட்கார்ந்து படம் பார்த்த நபர் ”அப்படின்னா என்னது அத மட்டும் கழட்டி கொடுக்க முடியாதா என்ன” என்று புலம்பிக்கொண்டிருந்தார். அதன் பயன்பாடு என்ன ஏன் அதனை வில்லன் தேடும் மூலப்பொருளாக இருக்கிறது என்பது படமாக்கப்படவில்லை. (Neural schemaன்னா ”நரம்பியல் வலையமைப்புத் திட்டம்” என்று சொல்லலாமா? #டவுட்டு). புத்தகங்களைப் பார்த்தவுடனே அதிலிருக்கும் விஷயங்கள் அனைத்தையும் மனனம் செய்து கொள்வது படமாக்கப்பட வேண்டிய தொழில்நுட்பம். அதை டெலிஃபோன் டைரக்ட்ரியை மனனம் செய்வதாக காட்டி நன்றாக படமாக்கியுமிருந்தார் ஷங்கர். ஆனால் பரீட்சைக்கு பிட் அடிக்கவும் அதை பயன் படுத்துவதாக படமாக்கப்பட்டது வேண்டுமென்றே திணிக்கப்பட்ட மசாலா. நல்ல விஷயங்கள் மட்டும் ஊட்டப்பட்ட எந்திரன், ஐஸ்வர்யா காப்பியடித்து பரீட்சை எழுத ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்பட வேண்டும்?

எந்திரவியலின் விதிகள் என்று ஐசக் அசிமோவ் சொல்லியிருப்பது மூன்று

எந்திரன் மனிதர்களை காயப்படுத்தக்கூடாது. தமது செயலின்மையாலும் மனிதர்களை காயப்படுத்தக்கூடாது.
எந்திரன் மனிதர்களின் கட்டளையைச் செய்ய வேண்டும். அந்த கட்டளைகள் முதல் விதியை மீறாதிருக்க வேண்டும்.
முதல் விதியையும் இரண்டாம் விதியையும் மீறாமல் எந்திரன் தன்னைத் தானே தற்காத்துக்கொள்ளலாம்.

தனது எந்திரனை நாட்டின் சேவைக்காக இராணுவத்திற்கு அனுப்புவதற்காக திட்டமிடுகிறார் வசீகரன். எதிரிகளை அழிக்க பயன்படும் என்பதால் அது முதல் விதியை மீறும்படியாக வடிவமைத்திருக்கிறார். உணர்ச்சி இல்லாத எந்திரனால் மனித குலத்துக்கு ஆபத்து. அதனால் உணர்ச்சியூட்ட முனைகிறார்
வசீகரன். #முதல் பாதி

இரண்டாம் பாதியில் சில சுவாரசியமான விஷயங்களுக்கு ஷங்கர் நம்மை இட்டுச் செல்கிறார். உணர்ச்சியூட்டினால் எந்திரனுக்கு என்னவாகும்? நாலு டூயட், ஐஸ்வர்யா ராய், ரஹ்மானின் பாடல்கள் இவற்றைக் காட்ட கண்டிப்பாக காதல் தேவைப்படுகிறது. அதனால் சேர்க்கப்படுவது மசாலா. எந்திரனும் ஐஸ்வர்யாவைக் காதலிக்கிறார். பாக்யராஜ் ஒரு படத்தில ஒரு காள மாட்ட அடக்கிறதுக்கு பசு மாட்ட முன்னால கொண்டு வந்து நிறுத்துவாரு. இவ்வளவு தான் விஷயம். வசீகரனும் இதையே செய்திருக்கலாம் ஆனால் அங்கு தான் ஆரம்பிக்கிறது ஷங்கரின் கரம் மசாலா காரம். எந்திரனை ஐஸ்வர்யா விரும்பாமல் போவதும், அவர் இராணுவத்திற்கு உதவாமல் போவதும், அதனால் அழிக்கப்படுவதும், வில்லன் கையில் சிக்கி அழிக்கும் விஷயங்கள் சேர்க்கப்படுவதெல்லாம் கதை பில்டப். ஆனால் எல்லாவற்றுக்கும் தலையாயது எந்திரனே எந்திரனைப் படைக்க ஆரம்பித்தால் என்னவாகும்? ஷங்கர் பிரகாசிப்பது இங்கு தான். அவருக்கும் அதுதான் அவருடைய ஸ்கோரிங் பாயிண்ட் என்று தெரிந்திருக்கிறது. கிராஃபிக்ஸ் உதவியுடன் பட்டையைக் கிளப்பியிருக்கிறார். அந்த அரை மணி நேரம் படத்திற்கு பெரிய பலம். இந்த கிராஃபிக்ஸ் விஷயங்களுக்காகவே சன் டிவி செய்த மார்க்கெட்டிங் டார்ச்சர்களை மன்னிக்கலாம்.

எந்திரன் என்ன ஆனான். அவனால் வந்த நன்மை தீமைகள் என்ன? #இரண்டாம் பாதி

மேற்சொன்ன இவ்வளவு விஷயங்களும் ஷங்கரின் வழக்கமான தமிழ் சினிமா சுவாரஸ்யங்கள். இவற்றுடன் சேர்ந்திருப்பது ரஜினிகாந்த் என்னும் ஒரு பெரும் புள்ளி. படத்தைக் கொண்டாட வைக்கும் விஷயமும் அதுவே. இது வரை ரஜினிகாந்த் என்னும் ஆளுமை செய்யும் மேனரிசங்கள் எல்லாம் எப்படி ஒருவித கமர்ஷியல் ஹீரோயிசமாக இருந்ததோ எந்திரனுக்குப் பிறகு அவற்றுக்கு ஒரு அறிவியல் பின்புலம் வந்து சேர்கிறது. தலைவருக்கு டான்ஸ் ஆடத்தெரியாது என்று சொன்னவர்களுக்கு எந்திரனில் கிராஃபிக்ஸ் பதிலடி காத்திருக்கிறது. மற்ற ஹீரோக்கள் பஞ்ச் டயலாக் பேச ஆரம்பித்த பிறகு தலைவர் பஞ்ச் டயலாக் பேசுவதைக் குறைத்துவிட்டார். ஆனால் அவரது மேனரிசங்கள் லாஜிக் வழுக்கல்களாக இருந்த காலம் போய் இப்பொழுது அவற்றுக்கு நம்பத்தகுந்த பின்புலன்கள் சேர்க்கப்படுகின்றன. கவனிக்கப்பட வேண்டிய நிராகரிக்க முடியாத முன்னேற்றம் இது. விஜயகாந்த் செய்தால் காமெடி ரஜினிகாந்த் செய்தால் ஹீரோயிசமா என்று நிறைய பேர் கேட்கின்றனர். எந்திரன் தான் பதில் என்று அவர்களுக்கெல்லாம் தைரியமாகச் சொல்லலாம். வசீகரன் சனாவைக் காப்பாற்ற மண் தூவி விட்டு ஓடுவதும், சிட்டி எந்திரன் அடித்து தூள் பண்ணுவதும் இதற்கு சாட்சி. சனாவின் முத்தம் பெற்ற சிட்டியின் ரியாக்‌ஷன், சிட்டியிடம் பொறாமை கொள்ளும் வசீகரனின் ரியாக்‌ஷன், குழந்தையைக் கொஞ்சும் சிட்டி என தலைவரின் எமோஷனல் முகங்கள் படமெங்கும். தலைவர் நடித்திருக்கிறார். இரயில் வண்டியின் பக்கவாட்டில் ஓடுவதும், சண்டையின் போது ஒரு வாசல் வழியாக தாவி மறு வாசல் வழியாக வந்து அடிப்பதும், அனகோண்டா, கோளம், ட்ரில்லர், டவர் என்று வேறு வேறு தோற்றங்களில் தன்னை மாற்றி சுடுவதும் விஷுவல் ட்ரீட். அதிலும் எந்திரன் உருவம் பெற்றதும், ஸ்டைலாக நடப்பது, வசீகரன் கண்ணாடியை வழக்கம் போல் ஸ்டைலாக சுழற்றி எந்திரன் கண்ணில் மாட்ட முடியாமல் திணறுவது, எல்லாவற்றுக்கும் மேல் எந்திரன் சிரிக்கும் அந்த ட்ரேட்மார்க் வில்லத்தன சிரிப்பு.... போய் படத்த பாருங்கப்பா... ரஜினி அன்லிமிடட். ரஜினி ரசிகனுக்கு தேவையான ஒவ்வொரு விஷயமும் அழகாகத் தரப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு ரஜினி ரசிகனும் கண்டிப்பாக குறைந்தது மூணு தடவை படத்தைப் பார்க்கலாம். நான் பார்த்ததும் இந்த ஒரு பத்திக்காகவே தான் ;)

ஐஸ்வர்யா பாடல் காட்சிகளில் நன்றாக ஆடியிருக்கிறார். மத்தபடி அவருக்கு நடிக்கும் வாய்ப்பு குறைவு. சிட்டியிடம் காதல் பற்றி விளக்கம் கூறும் காட்சிகளில் கொஞ்சம் நடித்திருக்கிறார். பாஸ் என்கிற பாஸ்கரன் சந்தானத்தை இதில் தேடினாலும் கிடைக்கமாட்டார். கருணாஸுக்கும் அதே நிலைமை. டானி டெங்சோம்ப்பா நல்ல தேர்வு. அலட்டாமல் வந்து போயிருக்கிறார். ரஹ்மானின் இசையை பாடல்களிலும் கிராஃபிக்ஸ் காட்சிகளிலும் ரசிக்கலாம். ஆனால் ரஜினிகாந்த், கிராஃபிக்ஸ் இவற்றைத் தாண்டி ரஹ்மானைக் கொஞ்சம் தேடித் தேடித்தான் கேட்க வேண்டியிருக்கிறது. விடுபட்ட விஷயங்களும் எந்திரனில் அதிகம். எப்படி உணர்ச்சிகள் எந்திரனில் சென்று சேர்கின்றன? (harmone simulations package மட்டும் போதுமா?), தொடு உணர்வியல் (haptic technology) போன்றவற்றை எப்படி கையாளுகின்றனர் போன்றவற்றை படமாக்கியிருக்கலாம்.

எந்திரவியல் என்பது நவீன அறிவியலின் மகத்தான விஷயம். அதன் வரம்பெல்லைகளும், நன்மை தீமைகளும் மசாலாவோடு படமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் அதன் தேவைகளையும், சாத்தியங்களையும் ஷங்கர் நன்கு கையாளாமல் விட்டுவிட்டார். அல்லது அவை படமாக்கப்படவில்லை. படத்தில் சொல்லியிருக்கும் அறிவியல் விஷயங்களை விடவும் படத்துக்காக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் அறிவியல் விஷயங்கள் தமிழ் சினிமாவுக்குப் புதியவை. ஆங்கில ஆக்‌ஷன் படங்களில் மட்டுமே பார்த்திருந்த கிராஃபிக்ஸ் தமிழ் சினிமாவுக்கு முதன் முறையாக வாய்த்திருக்கிறது என்று துணிந்து சொல்லலாம். எங்கெல்லாம் மசாலா வாசம் நமக்கு தெரிகிறதோ அங்கெல்லாம் படம் வெறுமையாக இருக்கிறது. அறிவியல் விஷயங்களைச் சொல்வதால் நம்புவதற்கு சிரமப்பட வேண்டியிருக்கிறது. அப்பொழுதெல்லாம் தலைவர் என்னும் ஒற்றை வார்த்தையில் படம் நகர்கிறது. கதை நன்றாக கையாளப்பட்டிருக்கிறது. அதன் அறிவியல் பின்புலத்தில் தான் ஷங்கர் தமது மசாலாவை அதிகமாக தூவியிருக்கிறார். ஆனால் அவருடன் இருந்த பெரும் பெயர்கள் அவரை காப்பாற்றியிருக்கின்றன. நல்ல தரமான படம் என்று எந்திரனைக் கண்டிப்பாகச் சொல்ல முடியாது. மசாலாவுடன் கூடிய ஒரு நல்ல அறிவியல் பின்புலம் அதற்கிருக்கிறது.

படம் பாத்திட்டு வந்ததும் அம்மா சொன்னது ”எந்திரன் புண்ணியத்தில காலைல வீட்ல எல்லாருமே சீக்கிரம் எந்திச்சு குளியல் போட்டாச்சு”.

பண்டிகை நேரம்ல அப்படித்தான் இருக்கும்.

நிர்வாணம்

2010-09-09T13:05:00.002+05:30

முகத்தை
வியர்வையில்
நனைத்திருக்கிறேன்

கால்கள்
நடந்த பாதையின்
சுவடுகளை
கொண்டிருக்கின்றன

கைவிரல்களில்
இருக்கிறது
எண்ணிக் களைத்த
கதைகளின் கதை

நிர்வாணம் மறைக்கும்
ஆடைகளில் இருக்கிறது
போலிகளின் கர்ப்பப் பை.

உடை மாற்றுகையிலும்
உடல் கழுவுகையிலும்
சிறிது நேரம்
மீறி வெளிப்படலாம்
நிர்வாணம்.

நிர்வாணப்படாமல்
கலக்கமுடியாது
பிறப்பு நிகழாது.

ஒரு கூடு

2010-09-06T13:01:00.002+05:30

பார்வை குறுக்கும்
ஜன்னல் சட்டகங்களிலோ
அறை மூடும் கதவின்
அடர்த்தியிலோ
இருந்திருக்கலாம் ஒரு கூடு!

இல்லை,

அத்துவானக் காட்டின்
கிளைகளில்
முட்டையொன்றின்
சஞ்சாரத்திற்க்காய்
எழுப்பப்படலாம் ஒரு கூடு!

மழைக்காதல்

2010-06-25T15:20:00.001+05:30

அந்த மழைநாளின்
மின்னலின் வெளிச்சத்தில்
மழையின் விரல்களின் நடுவே தான்
உன்னைப் பார்த்தேன்.

உன்னைக் காணாமல்
மின்னல் என்னும் விக்கலுடன்
அழுகிறது வானம்
தூறலைப் பெருமழையாக மாற்றி.
சீக்கிரம் வெளியே வா!

பாதணிகளின்றி நடந்து செல்கிறாய் நீ
கால்தடங்களாகவும் கொலுசொலிகளாகவும்
உடன் வருகிறது காதல்.

மழையில் நீட்டியபடி உள்ளங்கை நனைக்கிறாய்
கைகளில் நெளியும் ரேகைகளென
காதலும் நனைந்து கோண்டிருக்கிறது.

உன்னைப் பார்த்தபடி
வானில் நடக்கும் மேகங்கள்
வழிமாறி மோதுகின்றன
மழையென தம் காதலுதிர்த்து.

அடிக்கடி கண்சிமிட்டுகிறாய் நீ
அதில் துவங்கும் மின்னலுடன்
பொழியும் மழைநீர் தான்
என்னை நனைக்கிறது.

உன்மீது காதல் கொண்ட
மர இலைகள்
நீ வந்த பின்பு தூவுகின்றன
சேமித்து வைத்த மழைத்துளிகளை!

உன் பாதம் தொட்ட மழைத்துளி
பரிகசிக்கிறது உன் தலையில் முடிந்த
மழைத்துளியைப் பார்த்து!
உன்னைக் கடந்த தொலைவிற்காக

எல்லாவற்றையும் கண்டு
கண்மை கரைசல் நீங்கலாக
உன்னைக் கரைத்துப் பார்த்து முடியாமல்
விழுந்து கொண்டிருக்கிறது மழைநீர்!

நான் நீயாய்

2010-06-24T01:37:00.000+05:30

எப்பொழுதோ
கவனம்
என்ற சொல்தாங்கிய
கடிதத்தில்
அக்கறையாய் இருந்தேன்

நேற்று எதிர்பார்ப்பின்
துகள்கள் பதுங்கிய
சாலையில்
மின்விளக்கின் ஆறுதலாய்

பின்
இறுதி வடிவமென்று
காதணி அலைதலிலும்
கைக்குட்டை ஈரத்திலும்
வெறுப்பாய்

எப்பொழுதேனும்
பின்புறம் தெரியாத
மேகத்தின்
அக்கறை தெரியாத
கடற்காலத்தில்
நான் நீயாய்.

கதவு

2010-06-23T19:23:00.001+05:30

பிரிவின் சட்டங்களைக் கொண்ட
கதவொன்று வீட்டிலிருக்கிறது
நீ நான் என்பவர்களுக்கெல்லாம்
அடைத்துக் கொள்ளும் கதவு

எல்லைகள் இல்லையென்றறிந்து
தேடித் திறக்கையில்
’தள்ளு’, ’இழு’ என்னும்
ஒட்டிகள் இல்லாமல்
ஒருபக்கமாகவே
திறந்து கொள்ளும் கதவு

தொலைதூரக் கவிதைகள்

2010-06-08T18:08:00.003+05:30

இரவின் துளிகள் வழியும்
நினைவின் சட்டங்களில்
உன் அசைவுகளின்
பலுக்கல்களாக சேர்ந்திருக்கின்றன
சொற்கள்

வரி உருப்பெறும்
ஒவ்வொரு முறையும்
உன் அசைவுகளின்
வாசிப்புகளிலும்
உன் அருகாமையின்
வடிவங்களிலும்
தங்களைத் தாங்களே
திருத்திக்கொண்டு
தீர்ந்து போகின்ற
சொற்கள்

மலட்டு முயற்சிகளில்
தூர்ந்து போய்
தொலைதூரக் கவிதைகளை
மட்டுமே
எழுதிப்போகின்றன
உன் அசைவுகளின்
பலுக்கல்களாக சேர்ந்திருக்கும்
சொற்கள்

பத்து பத்து

2010-06-04T17:54:00.000+05:30

ஏக்கப் பார்வையுடன் கூடிய
பதற்ற அசைவுகளுடன்
பிரிவின் கணங்கள் பொருந்திய
வார்த்தைத் தெறிப்புக்களை
இருவருக்கான இடைவெளியெங்கும்
இட்டுச் செல்கிறாய் நீ

விழித்திரை விலகும்
காட்சிகளின் இழப்பு
தீர்க்கவியலா புதிரொன்றை
ஒப்புமைக்கான தலையசைவாகவும்
வியப்பு, இயலாமை, புரிதலுக்கான
உதடு குவிப்புகளாகவும்
நீட்டித்துச் செல்கிறது

கணங்களைக் கைப்பற்ற
முடியாத கடிகாரமொன்று
பத்து பத்திலேயே
நின்று கொண்டிருக்கிறது.

ஒரு கண்ணீர்த்துளியும்

2010-06-03T14:27:00.001+05:30

பொய்சொன்ன பொழுதுகளின்
உறுத்தும் நீட்சிக்காய்
ஒரு கண்ணீர்த்துளியும்
பொய்யாகவே பிறந்து விடுகிறது

நனைதல்

2010-06-03T13:56:00.002+05:30

துணைக்கரம் பிடித்து
கால் நனைத்திருக்கிறேன்
மணல் சேகரிப்பின்
புறக்கணிப்பிற்கு
அரைக்கால் சட்டையைத்
தீர்வாக்கியிருக்கிறேன்
கால் நனைத்தவரை
ஈரம் மட்டுமே
மீண்டிருந்தது.
வளர்ச்சி விகிதங்களால்
நீந்தத் தெரியுமென்பதால்
முழுவதும் நனையலாம்.
ஆனாலும்
கடலின் ஆழமும்
நீரின் உவர்ப்பும்
உவப்பானதாயில்லை.

யாருமற்ற

2010-06-03T11:41:00.004+05:30

உனக்கான யாருமற்ற
பொழுதுகளில் என்னை
நிரப்பி பயணிக்கிறேன்
தனிமை துடைத்து
மௌன வெளிகளைப்
பங்கிட்டுக் கொண்டாலும்
உன்னுலகத்தின் யாதுமாக
விழையும் முயற்சிகளில்
தோற்று யாருமற்ற
ஒருவனாகவே திரும்புகிறேன்.

புகைப்படப் பெண்

2010-06-02T11:00:00.000+05:30

முந்தானைத் தூசியைத்
தட்டி விட்டேன்
புருவ வளைவினைத்
தடவிப் பார்த்தேன்
எனக்குத் தெரியும்
இடைவரை இறங்கிய
பார்வையில் காமமில்லை
அவளுக்கும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்
புகைப்படப் பெண்
சிரித்துக்கொண்டேயிருந்தாள்.

ஆழம்

2010-05-31T16:50:00.000+05:30

கருத்த நதிதன்னில் வெளிச்சம் பரப்பி
மிதந்து கோண்டிருந்த நிலவினை
மறைத்துக் கொண்டிருந்தது
கரைமரமுதிர்த்த சருகு.
கல்லெறிந்து சருகுநகர்த்தேன்
நிலவும் கலங்கியது.
மூழ்கிய கல்லது
ஆழம் உணர்த்தவே
இடம் பெயர்ந்தேன்.
நிலவு சருகினை
மறைக்கலாயிற்று.

வெங்காயம்

2010-05-31T16:11:00.002+05:30

உரிக்க உரிக்க ஒன்றுமில்லை
’வெங்காயம்’ என்றார்கள்
உரித்தவனுக்கு மட்டுமாவது
தெரிந்திருக்க வேண்டும்
வெங்காயமும் கண்ணீரும்

ஓடமொன்று

2010-05-26T14:02:00.003+05:30

ஓடமொன்று ஓடிக்கொண்டிருந்தது
தவறு மிதந்துகொண்டிருந்தது
தவறுக்கு எள்ளி நகையாடினார்கள்
தவறு தவறாகவே இருந்ததனால்
ஓடமொன்று ஓடிக்கொண்டேயிருந்தது

மொழியுணர்வு

2010-05-20T11:32:00.000+05:30

’அ’, ‘ஆ’
கைபிடித்து எழுத்துப்பழக்கிய
அம்மாவிடம்
F1 அழுத்தினால் help
என்று தொலைபேசியில்
சொல்லும்பொழுது
F1ம் helpம் புரியாததற்கு
மொழியுணர்வையும் காரணமாக்கலாம்

பூதங்கள்

2010-05-20T10:09:00.001+05:30

ஏழு கடல் எட்டிச் சென்று
நிலம் மிதித்து, காற்றுடைத்து
வெளி நிறைத்த பொழுதினில்
கடல், நிலம், காற்று, வெளி
அனைத்தும் நெருப்பாக இருந்தது

மகரந்தம் மறைத்த பூ

2010-05-20T10:05:00.000+05:30

மகரந்தம் மறைத்த பூவிற்காக
குருவி ஒன்று
உமிழ்ந்து விட்டுச்சென்ற
இரட்டை அர்த்த வசனத்தில்
என்னை உணர்கிறேன்

பூசாரி

2010-05-18T10:11:00.002+05:30

50 வயதுக்கு மேற்பட்ட
ஆட்களுக்கான தனி
இலைகளில் கூடுதல்
பிரசாதமிடும்
வரம் தராத
பூசாரிக்காகவும்
தினமும் கோயிலுக்குச்
செல்கிறேன்.

வளர்ந்த கதை

2010-05-18T09:56:00.002+05:30

ஒரெழுத்தில் புத்தகமொன்றில்
எழுதி வைத்த வார்த்தையொன்று
வளர்ந்து நிற்கிறது கவிதையாக

அவன் அவள் அது
யார் வேண்டுமானாலும்
படிக்கலாம் அந்த வார்த்தையை

வளர்ந்த கதை தெரியும்
வரை கவிதை
தன்னைத் தானே படித்துக்
கொண்டிருக்கும்

ஆசை

2010-04-20T19:02:00.002+05:30

அவன் அப்படி இருந்திருக்கக்கூடாதென்று
வருத்தப்படுகிறேன்
அவன் இப்படி இருக்க வேண்டுமென்ற
ஆசை உடன் சேர.
என் வருத்தங்களுமாகவும் ஆசைகளாகவும்
கழிகிறது அவன் வாழ்க்கை

கடிதமொன்று

2010-04-20T19:01:00.002+05:30

நாளை வருவதாக அவன்
எழுதியிருந்த கடிதம்
நேற்று தான் கிடைத்தது.

கடிதமும் நாளையும்
அப்படியே இருந்தன.
நேற்றும் அவனும்
நேற்றோடு போயிருந்தார்கள்.

அருஞ்சொற்பொருள்

2010-04-20T19:00:00.001+05:30

நண்பன்,
நல்லவன்,
வல்லவன்,
கெட்டவன்,
வயதானவன்,
மனம் பிறழ்ந்தவன்,
மூடன்,
கோபக்காரன்
என அந்தச் சொல்லுக்கான பொருளாக
நான் குழந்தையிடம் சொல்பவற்றுள்
சில, பல அல்லது அனைத்தும்
உங்களையும் சில சமயம்
குறிக்கலாம்.

சொற்களாலான கடிதம்

2010-04-20T18:59:00.002+05:30

நிறையவே நினைத்தும்
சேர்த்தும் மடித்தும்
ஒட்டியும்
வந்து சேர்வனவற்றுள்
கிழிக்கப்படும் முன்
கிஞ்சித்து அர்த்தமுணர்த்தினாலும்
ஒட்டியதும் மடித்ததும்
சேர்த்ததும் நினைத்ததும்
நிறையவே
இருந்து விடுகின்றன.

ஈரம்

2010-04-20T18:57:00.007+05:30

முன்னெப்போதோ புனித நீர் என்று
குடுவையில் அடைத்துக்
கொண்டுவந்த ஞாபகமிருக்கிறது.
குடுவையைக் காணவில்லை.
ஈரம் மட்டும்
முற்றத்து நீர் தேக்கத்தில்.

ஆயிரம் காலத்து பயிர்

2010-04-20T18:57:00.005+05:30

ஆயிரம் காலத்துப் பயிர்
என்று நன்றாகத் தெரியும்
இன்னும் எத்தனை அறுவடைக்குத்
தாங்கும் என்பது மட்டும் தெரியவில்லை.

காடு தன் வரலாறு

2010-04-20T18:57:00.002+05:30

இரு நதிக்கண்களுக்கிடையேயான
நெற்றிப்பரப்பில்
ஒரு பொட்டாய்
இடப்பட்டிருக்கிறேன்
நான்.

பொழிதல், சதுப்பு,
ஊசியிலை எனப்படுவனவற்றுள்
நான் பொழிதல்.
விலங்கினங்களுக்கான
வசதியானதொரு
புகலிடம்.

இலையுதிரென்றால் இலையுதிர்த்து,
கோடையென்றால் சூடடைந்து,
காரென்றால் இலைக் குடைபிடித்து
குளிரென்றால் பனிப் போர்வையாகி,
கால நிர்ணயம்
செய்து கொண்டே வாழ்கிறேன்.

என் மரவிரல்களின்
இலைநகங்களில்
சில சமயம்
ஈரச்சாயம்
பூசிச்செல்லும்
பெருமழை.

வெட்டப்பட்ட
சந்தன விரல்களின்
காயத்தழும்புகளில்
நுகர்கிறேன்
வாசனையை!

பறவைகளின் எச்சங்கள்
நெருஞ்சி முற்விதைகளுடன்
விழுவதறியாது
பசுமையுணர்த்துவேன்
நான்.

என் தோல்களின்
சில மயிர்களை
கால்களால் சவரம் செய்து
பாதைக் கீறல்களை
விட்டுச் செல்கின்றனர்
சிலர்.

ஆடையணியா என்னிடம்
அடைக்கலம்
புகுகின்றார்கள்
துறவிகள் சிலர்
காவி வேட்டியுடன்.

காடு தன் வரலாறு
கூறுகையில் ஒரு
பட்டமரம், அதன்
மேலிருந்த ஒற்றைப் பறவை
நீங்கலாக நான் மட்டுமே
இருந்தேன்.

தேடல்

2010-04-20T18:56:00.003+05:30

தொலைந்தவற்றுக்கும் தொலைப்பதற்கும்
சேர்த்து நிகழ்கிறது தேடல்.
தேடல் மட்டுமே சொந்தமென்று
சொல்லிவிட்டதால்.

ஊரெங்கும் தேடல்கள்
மண் போல் இருந்தும்
இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
ஒரு நிலச்சரிவோ
பூகம்பமோ
மணல் லாரியோ
வரும் வரை.

முடியவில்லை

2010-01-30T09:43:00.001+05:30

முடியவில்லையென்று
சொன்ன பொழுதெல்லாம்
உண்மையில் ஒன்றுமே
முடிந்திருக்கவில்லை

விதவைகள்

2010-01-25T14:25:00.003+05:30

நெருஞ்சிப்பூக்கள்
பறித்து ஒரு விதவை
சுமங்கலியாகிறாள்.

காட்டில் இப்படியாக
எண்ணற்ற விதவை
நெருஞ்சிச்செடிகள்
முற்களுடன்.

பல்சர் பின்சீட்

2010-01-21T10:58:00.002+05:30

எட்டாம் வகுப்பு காயத்ரியும்
கல்லூரி கவிதாவும்
அடிக்கடி காலியாயிருக்கும்
பல்சர் பின்சீட்டை
நிரப்பிவிட்டு போகிறார்கள்!

கிழித்தெரிந்த கவிதைகள்

2010-01-20T11:31:00.002+05:30

ஒரு கவிதை எழுத நினைத்து
வார்த்தைச் சேகரிப்பில்
திளைத்திருந்தேன்.

துளிகள் பெருமழையாகவும்
பெருமழை கடலாகவும்
மாறிக்கொண்டேயிருந்தன.

சரிப்பட்டு வராதென
தாள்களில்
சேமிக்கலானேன்.

சாக்கடை நீர்
நனைத்த தாள்களைக்
கிழித்தெரிந்தேன்.

கிழித்தெரிந்த தாள்களில்
மட்டும் எண்ணற்ற
கவிதைகள் கொட்டிக்
கிடந்தன.

எழுத்து

2010-01-20T11:22:00.000+05:30

முதன் முதலில் எழுதியது
பல்ப்பத்தால்.
கருப்பு பலகையில்
வெள்ளைச் சுண்ணாம்பு
தெரியும் என்பது மட்டுமே
அறிந்து கொண்டது.
என்ன எழுதினேன்
எனத் தெரியாது.

பிறகு பென்சிலால்.
எழுத்து திருத்தமடைந்ததாக
நம்பியதுண்டு.
எழுத்துப்பிழைகளுக்கு
அடி வாங்கிய ஞாபகமும்
இருக்கிறது.

பேனாவில் விரல் கோர்த்து
எழுதத்துவங்கிய நாட்களில்
முதல் ரேங்க் வாங்கியிருக்கிறேன்.
நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து
கொண்டதும்
நினைவிலிருக்கிறது.

இப்பொழுது தட்டச்சும்
காலம்.
எழுதினேன் என
இனி கூற
முடியாதோ?

கடிகாரங்கள்

2010-01-18T12:09:00.000+05:30

சுவரில் மாட்டப்பட்டும்
கைகளில் சுற்றப்பட்டும்
எண்ணற்ற கடிகாரங்கள்
காலம் காட்டுகின்றன.
குழந்தைகளுக்கான கடிகாரங்கள்
மட்டும் ஓடுவதேயில்லை.

இருளின் ஜ்வாலைகள்

2010-01-18T12:00:00.002+05:30

இருட்டின் அடியாளாய்
நுழைகிறது புயல் காற்று
மின்வெட்டின் நீளம்
படர்ந்த இரவில்.

புயல்காற்றின் தீக்குச்சி ஒன்று
வெற்று அறையில்
ஒளி நிறைக்கும்
மெழுகுவர்த்தியைத் தீண்ட,
குச்சியின் வீச்சு ஓங்கிய
நொடிப்பொழுதுகளில்
மெல்ல அணைந்து
இருளுக்குள் நுழைகிறது
மெழுகுவர்த்தி.

பின் அணைத்த தீக்குச்சியும்
எரியும் மெழுகுவர்த்தியும்
இருளின் ஜ்வாலைகளில்
தெரிகின்றன.

கொலை

2010-01-11T16:37:00.002+05:30

நான் செய்யும் காலக் கொலைகளை
என் எதிர்காலம் விசாரித்துக்கொண்டிருக்கிறது

ஒரு பழம்

2010-01-11T16:33:00.001+05:30

அம்மா அப்பாவைச்
சுற்றிய விநாயகனும்
மயிலில் உலகு
சுற்றிய முருகனும்
ஏழை அனாதைக்குச்
சொல்லவில்லை
என்ன செய்தால்
ஒரு பழம்
கிடைக்குமென்று.
நாரதர்கள் மட்டும் பழங்களுடன்
அலைந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்!

நிலவு

2010-01-11T16:19:00.000+05:30

நேற்றிரவு நிதர்சனம்
தொலைக்க வேண்டி
நிலவைப் பார்க்கலானேன்.

உற்று நோக்கையில் தெரிந்தது
நிதர்சனம் உறங்கிக்கொண்டிருந்தது.

நின்று போன கடிகாரம்

2010-01-11T14:56:00.000+05:30

நின்று போன கடிகாரமொன்றுக்கு
உயிரூட்டப்படுகிறது
நொடிப்பொழுதுகளின்
செலவறியாமல்!

பொங்கல்

2010-01-08T11:36:00.000+05:30

ஒரு கெடா
இரண்டு கோழிகள்
கொல்லப்பட
ரத்தச்சிவப்பு பானையில்
அவைகளுக்கிடப்பட்ட
வாய்க்கரிசியில்
பொங்குகிறது
எங்கள் குடும்பத்திற்கான
பொங்கல்!

வேற்று மொழிக் கவிதையொன்று...

2010-01-06T14:40:00.000+05:30

அந்தப் புத்தகத்திலிருக்கும் கவிதையை
நீ படித்திருக்க வாய்ப்பில்லை

நீ
மரபுக்கவிதைகளின் வித்தகன்
அமாவாசை இரவின்
நிலவு ரசிகன்
மௌன மொழியில் தேர்ந்த
மேடைப்பேச்சுக்காரன்
சொல்லியல் பொருளியலில்
முதுகலை வரை பயின்றவன்
இருந்தும் அந்தக் கவிதையை
நீ படித்திருக்க வாய்ப்பில்லை

வேற்று மொழிக் கவிதையைப்
புரிந்துகொள்வதற்கான
சாத்தியக்கூறுகளை
உன் மொழிக்கான
இலக்கணம் இல்லாததாக்கியிருக்கிறது
அவ்வளவே!

கவிதை எழுதுவது எளிதல்ல

2010-01-02T22:17:00.001+05:30

ஒரு நாவல் எழுதுவது போல
கவிதை எழுதுவது எளிதல்ல.

கவிதை எழுதவதற்கான
குறிப்புகளைச் சொல்கிறேன் கேள்.

குறிப்பு #1: உன்னைத் தெரிந்தவர்களுக்கு நீ
தெரியாமல் இருக்க வேண்டும்.

குறிப்பு #2: தலையில் பாகையுடனும்
முறுக்கு மீசையுடன்
எதிர்படுபவனைக் கவனமாக தவிர்க்க வேண்டும்.

குறிப்பு #3: இரு கைகளிலும் எழுதத் தெரிந்திருந்தால்
நிறைய எழுதலாம்.

நானிப்படி சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் சமயத்தில்
அகந்தை அல்லது அனுபவம்
தெரிகிறதாவெனப்பார்.

இப்பொழுது நீ நினைத்தது
எனக்கு எப்படி தெரிந்தது என்னும்
கேள்வி எழவேண்டும்.

இனிமேல் தெரியாமலிருக்க
உத்திகளை வளர்த்துக் கொள்.

ஒரே ஒரு எச்சரிக்கை!
சிவப்பு விளக்கு
கவிதைகள் மட்டும்
விரும்பத்தகாததாகவே இருக்கின்றன.

புதுப்போர்வை

2010-01-02T19:51:00.003+05:30

சென்ற புத்தாண்டுக்கு
வாங்கிய போர்வையில்
நிறைய மாற்றமிருந்தது.
முதல் மடிப்பிற்கான
தடம் தெரியாமல்
உபயோகப்படுத்தலின்
தடயமாக மிகக்
கசங்கியிருந்தது.
பத்துமுறையாவது
அடித்து துவைக்கப்பட்டிருந்ததில்
மணமிழந்து, சாயமிழந்து
கொஞ்சம் கந்தலாகியிருந்தது.
”புதுசு” என்று
இனி அதனை
கூறமுடியாதெனினும்
முதல் முறை
கை கால் போர்த்துகையில்
இருந்த அந்நியம் இல்லாமல்
நிறையவே பழகியிருந்தது.

நேர்கோடு

2010-01-01T15:05:00.003+05:30

திட்டமிடாமல் நிகழ்ந்ததொரு
தேடலில்
வேண்டியதை அடைந்துவிட்டப்பின்
எப்படி என்பதாய்
நீள்கிறது அந்த நேர்கோடு.
நீளமிகுதியில்
கூட்டல், கழித்தல்
அல்லது பெருக்கல்
போன்றவற்றுள்
கணத்திற்கேற்ற ஒன்றால்
என்றேனும் ஒருநாள்
வளையமாக்கப்பட்டும்
பின் ஒரு குழியில் இட்டும்
புதைக்கப்பட்டிருக்கும்.

மண் சேராக் காரணம்

2009-12-31T12:35:00.000+05:30

உச்சந்தலையில் விழுந்து
ஒரு துவட்டலில்
உலர்ந்துவிட்ட
மழைத்துளியொன்று கேட்கிறது
அது மண் சேராமல் போனதற்கான
காரணத்தை!

மஞ்சப்பை

2009-12-31T11:38:00.000+05:30

பாலித்தீன் பைகளுடன்
உலக வெப்பத்தினைப்
பற்றிய செய்திக்குறிப்புகள்
படிக்கும் பொழுதெல்லாம்
அப்பா எடுத்துப்போக சொல்லி
மறுத்துவிட்ட மஞ்சப்பையையும்
தவறாமல் படித்து விடுகிறேன்.

வானவில்

2009-12-30T14:19:00.003+05:30

எப்பொழுதாவது வானவில்லைப்
பார்த்திருக்கிறாயா எனக் கேட்டேன்?
இல்லை என்றாய் நீ.

நான் கேட்டது உனக்கும்
நீ சொன்னது எனக்கும்
ஏனோ தெரியவில்லை.

பொருளாதார மாற்றம்

2009-12-30T13:48:00.000+05:30

பீடிக்கட்டுகளிலிருந்து சிகரெட்டு பாக்கெட்டுகளுக்கும்
பின் அவற்றிலிருந்து பீர் பாட்டில்களுக்குமாய்
நடந்தேறுகிறது பொருளாதார மாற்றம்
தன் மகனுக்கான பொருளாதாரக்கல்வியினை
வழங்கும் தகப்பன்மார்களுக்கு மட்டும் தெரியாமல்!

காக்கா க(வி)தை!

2009-12-30T13:10:00.005+05:30

மிட்டாய் பகிர்வுக்கு
என் ”கடி”யையும்
காரியக்கறப்பின் சாதுரியத்திற்கு
என் ”பிடி”யையும்
உருவகிக்கிறீர்கள்!
அப்பொழுதுகளிலும்
நான் பார்த்திராத பாட்டியிடம்
வடை களவாடியதாகச்
செய்தி வாசிக்கும் பொழுதும்
நான் வடிக்கும் கண்ணீரில்
உங்கள் நீலியும் முதலையும்
இருந்திருக்கலாம்!

முற்றம் வந்து வைத்துப்போகும்
பாட்டன் பூட்டன் சாதத்திற்காய்
என்னைக் கூவி அழைத்துப்போகிறீர்கள்!
அப்பொழுது நான் வடிக்கும் கண்ணீரில்
உங்களின் கடி, பிடி, முதலை, நீலி என
அனைத்தையும் சேர்த்து
உதிர்த்து விடுகிறேன்.

அப்பாவின் கடிதங்கள்

2009-12-30T12:43:00.001+05:30

பத்து வருடங்களுக்கு முன்
அப்பா கடிதமெழுதுகையில்
சவமாக்கிய கொசுக்களின்
இறுதிச்சடங்கு சாம்பல்கள்
இன்று அப்பா அனுப்பும்
மின்னஞ்சல் முகவரிகளை
மறைத்தபடி வந்து சேர்கின்றன.

குட்டி பதினாறடி பாயும்

2009-12-30T12:30:00.003+05:30

வீட்டிற்கு தெரியாமல்
பத்தாம் வகுப்பில்
பார்த்த நீலப்படமும்
காயத்ரி என்பவளுக்காய்
எழுதிய காதல் கடிதமும்
எதிர்வீட்டுக் கண்மணிக்கான
சன்னலோரத்து சமிக்ஞைகளும்
கீழடித்து கவனமாய்
திறந்த குவாட்டர் பாட்டிலும்
அடிக்கடி தெரிகின்றன
~~பத்தாம்~~ ஐந்தாம் வகுப்பு மகனின் முகத்தில்.

லக்ஸ் சோப்பு வாசனை

2009-12-30T12:18:00.003+05:30

வீட்டுத் தோட்டத்து
தென்னைமர இளநீரில் வீசுகிறது
நான் குளித்து அதற்கிட்ட
லக்ஸ் சோப்பு வாசனை.

முதலெழுத்துக்கள்

2009-12-30T12:09:00.004+05:30

அன்று பரிசு வழங்க
ஒலிபெருக்கியில் அழைத்த
அறிவிப்பாளன் மறந்துவிட்ட
பெயரின் முதலெழுத்துக்களை
மறக்காமல் எழுதுகிறேன்
அப்பாவிற்கான கடிதத்தில்!
முதலெழுத்துகளில் அம்மாவையும்
இணைத்துவிட்ட அப்பாவின்
பெருமிதத்தில் ஒரு எண்பது
சதவிகிதத்தைக் கடிதத்தில்
பசையாய் தடவியபடி.

நான்கும் ஒன்றும்

2009-12-28T11:35:00.003+05:30

நான்கும் ஒன்றும்
சமமென்றாகும் பொழுது
அவனின் சதுரமும்
எனது வட்டமும்
உலகமாகிக்கொண்டிருக்கும்.

ஒரு மழைக்காதல்

2009-12-28T11:31:00.000+05:30

யாரும் வந்து பார்க்காத
ஜன்னல் கம்பிகளின் வழியே
நுழைகிறது ஒரு மழைத்துளி.

நுழைந்த மழைத்துளியின்
போக்கின் வழி உருவாகும்
ஒரு பேரலை
நீர் படாத இடம்நெடுக
ஈரம் பரப்புகிறது.

நிலைகள் நடுக்கி
திரைச்சீலைகளை
உதிர்க்கிறது பேரலையின்
கொடூரம்.

ஜன்னலுடைத்து வீடும்
பேரலையில் கரைகிறது.

என் வீடென்றும் ஜன்னலென்றும்
நினைத்திருந்த நான்
உறங்கிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

ஒற்றையடிப் பாதை

2009-12-28T11:23:00.000+05:30

நெடுந்துயர்ந்து நிற்கும்
நெருஞ்சிமுற்செடிகளின் நடுவே
கண்டெடுக்கப்படாமலிருந்த
ஒற்றையடிப்பாதைகளின்
இருப்பைத் தெரிவிக்கின்றன
சில பாதச்சுவடுகள்.

பிரசுரம்

2009-12-28T11:17:00.000+05:30

நிராகரிக்கப்பட்ட எழுத்துக்களில்
எழும் கேள்விகளில்
தான் பிரசவிக்கிறது
பிரசுரத்திற்கான முதல் கவிதை.

விட்டுச் சென்றவை

2009-12-24T12:06:00.000+05:30

முந்தைய தினம் மடிந்துபோன
செல்வியின் கணவன் சொன்னான்
அவள் தனிமையையும் துக்கத்தையும்
விட்டுச் சென்றுவிட்டதாக

நேர்கோட்டில் சீரிப்பாய்ந்து
தன்குறி தகர்த்ததொரு தோட்டா
விட்டுச் செல்கிறது
நேர்த்தியையும் பயத்தையும்

யானைக் கூட்டமொன்று
தாம் நுழைந்த ஊசிமுனை
துவாரங்களில் விட்டுச் செல்கிறது
பெருமையையும் சிறுமையையும்

சூரியன் கைகளில்
எரியத்துவங்கிய தீக்குச்சி
நெருப்பில் விட்டுச் செல்கிறது
சில விளக்குகளையும் பந்தங்களையும்

நெடுங்கம்பு நீட்டி
கலைத்துவிட்ட கூடொன்றில்
தேனீக்கள் விட்டுச் செல்கின்றன
காலத்தையும் சேமிப்பையும்

அந்தக் கண்ணாடி மட்டும்
எப்பொழுதும் காட்டுவதே இல்லை
முன்வந்து நின்று நான் விட்டுச்சென்ற
எனதுருவை.

முற்றுப்புள்ளி

2009-12-22T11:14:00.002+05:30

அர்த்தமுணர்த்தும் உந்துதலுடன்
மொழித்திடலில் போட்டியிடுகின்றன
எழுத்துக்களும் இலக்கணங்களும்.

முடிவில் பச்சைக்கொடியுடன்
நின்று சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறது
மொழியற்றதொரு முற்றுப்புள்ளி.

வந்தடைந்த கேள்விகள்

2009-12-20T11:52:00.003+05:30

என் கேள்விகளை
நீ கேட்கும் போது வியக்கிறேன்!
எப்படி கேள்விகள்
கேள்விகளாகவே
சென்று சேர்ந்தன என்று?

என் கேள்விகள் உன்னை
வந்தடைந்திருக்கலாம்
பெருத்த வாகனமொன்றில்
வளைந்த பாதைகளில்
விரைந்து பிராயணிக்கையில்

வேலிகள் மறைக்கும்
மந்தைச் செடிகளின்
மருகும் முனகலில்

நெருப்பு, விளக்குகளின்
வெளிச்சம் மறைத்து
இரைக்கும் வெப்பத்தில்

தந்திக்களின் நொடிகளாக
நுரைத்து வழியும்
நரம்புகளின் அதிர்வுகளில்

ஒரு நீர்க்குமிழியின்
மேலிடை பிம்பங்களில்
ஆழ்ந்த விசாரணையில்

வரிசை எறும்புகளின்
இருப்பறியாமல்
பூட்டப்படும்
கருப்பு பெட்டிகளில்

முழுமனதில்லாமல் எடுக்கப்பட்டு
நீட்சிகளாய் நீடிக்கும்
முந்திப்போன முடிவுகளில்.

என் கேள்விகளும் என்னை
வந்தடைந்தனவே.
என் கேள்விகளில் துவங்கி
என் கேள்விகளிலேயே
முடிந்து விடுகிறது
உனக்கும் எனக்குமான உறவு.

உரையாடல் கவிதைப் போட்டிக்காக.

தமிழ் சினிமாவும் ரேனிகுண்டாவும்

2009-12-09T18:14:00.004+05:30

தமிழ் சினிமாவில் தொடர்ந்து வரும் வன்முறைப் படங்களும் அவை பெறும் வணிக வெற்றிகளும் சில கேள்விகளை நம் முன்னே வைக்கின்றன. பருத்தி வீரன், சுப்ரமணியபுரம், நாடோடிகள் வரிசையில் இப்பொழுது ரேனிகுண்டா. ஏனிந்த கோரம்? தமிழ் சினிமாவின் வித்தியாச முயற்சிகள் ஒரு கோரப்பாதையை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருப்பதை நம்மால் உணர முடிகிறது. ஆனால் வியக்கத்தக்க விஷயம் இவை அனைவராலும் பாராட்டப்பட்டு வருவது.

ஒரு நாள் முழுதும் உள்ளங்கை ரேகைகளேயே பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம் என்று தி.ஜானகிராமன் எழுதியிருக்கிறார். நம்மைச் சுற்றி நகரும் நிழல்களில் பல ஓவியங்களைப் பார்க்கலாம். இப்படிப் பொதுமையாக அனைவர் வாழ்க்கையிலும் நடக்கும் பல விஷயங்கள் திரைக்களமாக்கப்பட வேண்டியவை. ஆண்பாவம் எனக்குப் பிடித்த பத்து தமிழ் படங்களில் முதல் இடம் பெறும். காரணம் அதில் இடம்பெறும் பாத்திரங்களை நான் நிஜ வாழ்க்கையில் அடிக்கடி பார்க்க நேர்வது தான். ஆண்பாவத்தின் களம் அப்படி. தினமும் நான் பார்க்கும் நபர்களில் ஒருவரேனும் சின்னப் பாண்டியையோ, பெரிய பாண்டியையோ, ராமசாமி அண்ணனையோ நினைவு படுத்திப் போவார்கள். ஆண்பாவ பாத்திரங்களை நிஜ வாழ்க்கையுடன் பொருத்திப் பார்த்த நாட்கள் பல உண்டு.

ஆண்பாவம் போல் அன்றாட வாழ்க்கையின் பிரதிபலிப்பாக வரும் தமிழ் சினிமாக்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து விட்டன. இதற்கு காரணம் வர்த்தக ரீதியாக சினிமாக்கள் வெற்றிபெற பல விஷயங்களை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டியிருக்கிறது. ஏ, பி, சி என மூன்று செண்ட்டர்கள் பிரித்தாகி விட்டன. ஒவ்வொரு செண்டரும் மற்றொன்றை விட ரசிகன், ரசனை, களம் தொடங்கி சினிமா பார்க்கும் தியேட்டர் வரை வேறுபடுகின்றன. இப்படியிருக்கையில் தமிழ் சினிமாக்கள் மூன்று வகையான ரசிகர்களையும் திருப்தி படுத்த பிரம்ம பிரயத்தனம் செய்து கொண்டிருக்கின்றன. இதனால் தான் தமிழ் சினிமா எவ்வளவு நல்ல களமாக இருந்தாலும் இரண்டு மணி நேரம், ஐந்து பாடல்கள், மூன்று ரீல் காமெடி, இரண்டு மோதல்கள் என இன்னும் அந்த வட்டத்திற்குளிருந்து வெளிவர முடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருக்கிறது. இது கிட்டத்தட்ட தமிழ் சினிமாவின் அடையாளமாகி விட்டது. இதுபோக கதாநாயகர்கள் பலரும் தமக்கென ஒரு பாணியை வகுத்துக்கொண்டு அவர்களின் திறமையை நிறுவ முயன்று கொண்டிருக்கின்றனர். வருத்தப்பட வேண்டிய விஷயம் என்னவெனில் இவை எல்லாம் ஆரோக்கியமான சினிமாவுக்கும், நல்ல கதைக்களத்தைத் தேர்ந்தேடுக்கவும் தடைக்கற்களாகவே இருக்கின்றன.

தேர்ந்த இயக்குனர்கள் மேற்சொன்ன அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய கதைக்களத்தைக் கொண்டு வெற்றிப்பெறுகின்றனர். சமீப காலங்களில் வெற்றி பெற்ற பல படங்களில் இந்த சூட்சுமத்தைக் காணலாம். பருத்தி வீரன் மற்றும் சுப்ரமணியபுரம் நல்ல உதாரணங்கள். இரண்டுமே மோதல்களுக்கான களங்கள். இடம்பெற்ற பாத்திரங்கள் மிக கவனமாக நகைச்சுவை உணர்வோட அமைக்கப் பெற்றிருந்தன. ஐந்து பாடல்களில் சி செண்டருக்கான ஒரு குத்துப்பாட்டும், ஏ செண்டருக்கான நல்ல ஒரு மெலடியும் (இதெப்படி ஏ செண்டர் மெலடியும் சி செண்டர் குத்துப்பாட்டும் என்று நீங்கள் சொல்லலாம் என கேட்பவர்கள் பின்னூட்டமிடுங்கள் வேரொரு பதிவில் பதிலளிக்கிறேன்) இடம்பெற்றிருப்பதைக் காணலாம். வித்தியாசமான பாத்திரப் படைப்பும், திரைக்கதையும், தொழில்நுட்ப ரீதியிலான முன்னடத்தலும், வித்தியாச சினிமா என்ற முத்திரைக் குத்தப்பட்டு ஏ செண்டரிலும் பி செண்டரிலும் இந்த படங்களுக்கு நல்ல வரவேற்பை ஏற்படுத்தித் தந்தன. இந்தச் சினிமாக்கள் வணிக அளவிலும் வெற்றி பெறுவதற்கு இவையே காரணங்கள். மற்றபடி மொழி, ஆட்டோகிராஃப் போன்ற படங்கள் மூன்று வகையான ரசிகர்களின் பொதுமையான பண்புகளைச் சீண்டிப் பார்த்துச் சென்றன. அதில் ஆட்டோகிராஃப் மிகப்பெரிய வெற்றியடைந்ததற்கு அதில் மூன்று வகையான காதல்களும் இருந்ததும் ஒரு காரணம். மொழி ஏ செண்டரிலும் பி செண்டரிலும் பெற்ற வரவேற்பை சி செண்டரில் பெறவில்லை. ஏனென்றால் அதன் கதைக்களம் அவர்கள் வாழ்வோடு ஒட்டியதாக இல்லை.

இந்த வட்டங்கள் கதைக்களத்தை எண்ணற்ற அளவில் பாதிக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு சொல்லப் போனால், குத்துப்பாட்டும் மோதல்களும் கட்டாயமாக்கப்பட்ட நிலையில் கதைக்களம் அந்த இடங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. அனைத்து பாத்திரங்களிலிருக்கும் நகைச்சுவை உணர்வை வெளிக்கொணர்ந்தால் தனியாக காமெடி டிராக் இல்லாமல் சினிமாவை எடுத்து விடலாம். ஆனால் கதைக்களம் சண்டைகளில் சூரப்புலியான நாயகனின் நகைச்சுவை உணர்வை மேலோட்டமாக காட்டமுடியாது. அவனது செயல்களினூடே அவனது நகைச்சுவை உணர்வை வெளிப்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது. அல்லது நாயகனுடன் ஒரு நட்பு வட்டத்தை உருவாக்கி அதன் மூலம் காமெடி டிராக் அமைக்கப் பட வேண்டும். பருத்தி வீரனில் சரவணனும், சுப்ரமணியபுரத்தில் கஞ்சா கருப்பும் இந்த வேலையைச் செய்திருப்பார்கள். இப்படி நண்பர்கள் வட்டம் மூலம் நகைச்சுவை அமைக்கப்பெறுவது திரைக்கதையின் ஓட்டத்தையும் தடுக்காது.

வித்தியாச சினிமா என்றொரு விஷயம் இப்பொழுது தமிழ் சினிமாவை உலுக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. வரவேற்கத்தக்க மாற்றம் என்றாலும் வித்தியாசம் என்பது ஓவ்வொருத்தர் பார்வைக்கும் வித்தியாசப்படுகிறது. வணிக அளவில் வெற்றிப் பெறுகின்றன என்பதற்காக சினிமாவைக் கோரங்களாக முன்வைப்பது தவறான முன்னுதாரணமாகி விடும். சமுதாய அவலங்களைச் சாடுவது சினிமாவின் களாமாக இருப்பதில் தவறில்லை ஆனால், சாடுவதை ஒன்றையே மையமாக வைத்து களமமைப்பது வருத்தத்திற்குரிய விஷயம். இரண்டு முரடர்கள், சமுதாயம் நிறுவியுள்ள நெறிமுறைகளை மீறுபவர்களால் பாதிக்கப்படுவதும், அல்லது அக்கறைக் காட்ட ஆளில்லாமல் நெறிமுறைகளை மீறுவதும், பின்னர் அவன் நல்லவனாகவோ அல்லது அவனுக்குத் தேவையான விஷயத்தைத் தேடிச்செல்லும் பொழுது அவன் முன்செய்த தீவினைகளால் தோல்வியுறுவது என்பன போன்ற களத்தை எடுத்துக் கொண்டு அதில் மேற்சொன்ன ஏ, பி, சி சமாச்சாரங்களை விகித அளவில் சரியாகச் சேர்த்து ஒரு கலவை ஆக்கினால் அது வணிக அளவில் வெற்றி தருகின்றது. இவற்றைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால் சமுதாய அவலங்களைச் சாமர்த்தியாமாக சமாளிக்கும் சாதுர்யமான ஹீரோயிசக் கதைகள் வெற்றி பெறுகின்றன. சினிமாவைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாமல் இந்தப் படங்கள் வெற்றியடைவதில்லை. சினிமாவைப் பற்றியும் வணிக லாபங்களைக் கணக்கில் கொண்டும் வந்த புரிதல்களினாலேயே இவை வெற்றி பெறுகின்றன. இயக்கம், அழகான திரைக்கதை என இந்த படங்களிலிருக்கும் நல்ல விஷயங்கள் எல்லோராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. இவற்றால் தமிழ் சினிமாவுக்கு என்ன பாதிப்பென்றால், மக்களுடன் ஒட்டி வாழும் பாத்திரங்கள் கொண்ட கதைக்களம் இல்லாமல் போய்விடுகிறது. இந்தப் படங்களின் கதைக்களம் சமூகச்சிக்கல்களினூடே அமைக்கப்படுகின்றது. எல்லோராலும் இந்த கதைகளுக்குள் தங்களைப் பொருத்திப் பார்க்க முடியாது.

ரேனிகுண்டா அப்படியொரு படம்.

கதாநாயகனாக நிக் ஆர்ட்ஸ் எஸ்.எஸ்.சக்ரவர்த்தியின் மகன் ஜானி அறிமுகமாகியிருக்கிறார். கதாநாயகி சனுஷா. இவர் பீமா படத்தில் நடித்திருப்பதாக கேள்வி?? இருந்தாலும் அறிமுகம் சனுஷா என்று தான் திரையிடப்பட்டிருக்கிறார். இயக்குனர் லிங்குசாமியிடம் துணை இயக்குனராக பணியாற்றிய பன்னீர்செல்வம் படத்தை இயக்கியிருக்கிறார். வீணை எஸ்.பாலச்சந்தரின் கொள்ளுப் பேரன் கணேஷ் ராகவேந்திர் இசையமைப்பாளராக அறிமுகமாகியிருக்கிறார். ஜீவாவிடம் உதவி ஒளிப்பதிவாளாரக இருந்த ஷக்தி ஒளிப்பதிவாளராக அறிமுகமாகியிருக்கிறார். இப்படியாக ஏகப்பட்ட அறிமுகங்கள். “Few days and a love" என்று டேக்லைன் (tagline) போடுகிறார்கள்.

சமுதாய அவலங்களை பார்க்க நேரிடும் மக்கள் ஏதாவதொரு வகையில் அதன் பாதிப்புக்குள்ளாகிறார்கள். கொலையைப் பார்த்தவனுக்கும் கத்திக்குத்து துப்பாக்கிக் குண்டு, குடும்பத்தைக் கொல்வதாக மிரட்டல்). கொலையைப் பார்த்தவன் சாட்சி சொல்ல வர மாட்டான். வந்தால் சாவு நிச்சயம் போன்ற க்ளிஷேக்கள் தமிழ் சினிமாவில் மிக பிரபலம். உண்மை என்பது இன்றுவரை எனக்கு ஆண்டவ வெளிச்சமாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. அப்படியொரு கருவை மையமாக எடுத்துக்கொண்டு அதனால் பாதிக்கப்படும் ஒரு இளைஞனின் கதை தான் ரேனிகுண்டா. நண்பனின் கொலையை பார்க்க நேரிடும் கதாநாயகனின் அப்பா கொலையாளியின் மிரட்டல்களை எல்லாம் தாண்டி சாட்சியாகிறார் (சாட்சி சொல்வேன் என்கிறார்). கதாநாயகனின் அப்பாவிடம் கொலையாளியின் தூதுவராக ஒருவர் சமரசம் பேச வருகிறார். பதினஞ்சு வருஷம் பழகியிருக்கோம் அதனால சாட்சி சொல்லாமல் இருக்க முடியாது என கதாநாயகனின் அப்பா சொல்லிவிடுகிறார். இதனால் அவரும் அவர் மனைவியும்
கொல்லப்படுகிறார்கள். திடீரென்று நடக்கும் இந்த கோரத்தால் கதாநாயகன் வாழ்க்கை திசை மாறி போகிறது. இருவரையும் கொன்று விட்டு தூது சென்ற நபரிடம் ”கோர்ட்ல போய் ஃபைன் கட்டிட்டு போய்கிட்டே இருப்பேன்” என்று கொலையாளி சொல்வது கோரத்தின் உச்சம். அத்தோடு ரேனிகுண்டா டைம்பாஸ் படம் என்ற திசையும் மாறி விடுகிறது.

இப்படி தாய் தந்தையைப் பலி கொண்ட கொலையாளியைப் பழி வாங்க கதாநாயகன் கிளம்புகிறார். பதிண்ம வயது சிறுவன் இதயமில்லா மிருகத்தின் கையில் ஒரு ரத்தக்கீறலிடுகிறான். அடியாட்களால் பிடிக்கப்படுகிறான். போலிசில் ஒப்படைக்கப்படுகிறான். தந்தையையும் தாயையும் கொல்லும் ஒருவன் மகனை மட்டும் விட்டுவைப்பது தமிழ்சினிமாவுக்கு ஒன்றும் புதிதல்ல. ஆனால் அப்படிப்பட்ட சினிமாக்களின் முடிவு அந்த தருணத்திலேயே தெரிந்து விடும். கொலையாளி வில்லனாகி விடுவான். மகன் ஹீரோவாகி விடுவான். இருவருக்குமிடையில் ஒரு யுத்தம் நடக்கும். அப்படிப்பட்ட படங்களை எல்லாம் ‘தர்மம் வெல்லும்’ என்ற தலைப்பில் அடக்கி விடலாம். ரேனிகுண்டாவின் களம் முற்றிலும் மாறுபட்டு இந்த தருணத்தில் தான் துவங்குகிறது.

சிறையில் கதாநாயகனுக்கு கிடைக்கும் அனுபவங்கள், யதார்த்தத்தின் நிழல்கள். அங்க அடையாளங்களுக்காக ஆடை அகற்றப்படுவதும், இதுவரை சிறையைப் பார்த்திராத நாயகன் அச்சக்கூச்சப்படுவதும், அதற்காக அவனுக்கு கிடைக்கும் அடி உதைகளும், திரையில் இவற்றைக் காட்டிய விதமும் அருமை. அதிலும் நாயகனின் கூச்சத்தைப் போக்க சிறைக்காவலர்கள் அளிக்கும் ஸ்பெஷல் ட்ரீட்மெண்ட் விஷுவல் சென்சார் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இப்படியாக நாயகன் தொடர்ச்சியாக வீழ்ச்சியடைகிறார். நான்கு கைதிகள் இவர் படும் வேதனைகளைக் கண்டு பொங்கியெழுகிறார்கள். கைதிகள் என்றால் “தேடிவந்து வெட்டுவோம்ல” என்று காவலர்களையே பயமுறுத்தும் அளவிற்கு கொலை கொள்ளைகளுக்குப் பழகியவர்கள். கொலைகளை ‘டீம் ஒர்க்’ என்று உருவகப்படுத்தும் அளவிற்கு அநீதிகள் இவர்களுக்கு அத்துப்படி. இவர்கள் நால்வரும் சிறையிலிருந்து தப்பிக்க, கூடவே நாயகனையும் அழைத்துச் செல்கிறார்கள். சிறையிலிருந்து தப்பித்ததும், ஐவருமாக நாயகனின் தாய் தந்தையைக் கொன்றவனை வெட்டி சாய்க்கிறார்கள். ‘தர்மம் வெல்லும்’ தலைப்பு இங்கோடு முடிகிறது. படம் ஓடியிருப்பது முக்கால் மணிநேரம் தான்.

மும்பையில் இவர்களைப் போன்றவர்களுக்கு மார்க்கெட் அதிகம் என்று கேள்விப்பட்டு மும்பை செல்கிறார்கள். இடையில் ரேனிகுண்டாவில் இறங்க நேரிடுகிறது. அங்கு ஒரு சிறை நண்பனைச் சந்திக்க அவனுடன் பெரிய அளவில் கொலைகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். ரேனிகுண்டாவில் நாயகனுக்கும் அங்கிருக்கும் வாய்பேச முடியாத பெண்ணுக்கும் காதல் மலர்கிறது. நாயகிக்கு ஏகப்பட்ட பிரச்சனைகள். அக்கா விபச்சாரி, அக்காவின் கணவன் குடிகார ஆட்டோ ஓட்டுநர், வாகன ஃபைனான்சியர் காம வெறியன் என நாயகி அவலங்களுக்கு மத்தியில் வாழ்கிறார். ரேனிகுண்டாவில் இவர்களுக்கு என்ன ஆகிறது, காதல் வென்றதா, ஐவரும் என்ன ஆனார்கள், கத்தி எடுத்தவன் என்ன ஆவான் என பலக் கேள்விகளுக்கு பின்பாதி விடை சொல்கிறது.

ஐவரில் ஒருவராக வரும் டப்பா அசத்தியிருக்கிறார். படத்தின் காமெடி லைன் இவரை வைத்தே அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவருடைய மேனரிசங்களும், ஒன் லைனர்களும் படத்திற்கு பெரிய பலம்.

விபச்சாரி அக்காவாக நடித்திருப்பவர் படத்தின் இன்னொரு அம்சம். இவரது கண்கள் கேரக்டரின் எண்ணங்களை அழகாக பிரதிபலிக்கின்றன. ஐவர் கூட்டணியின் தலைவனாக வரும் குண்டர் நல்ல தேர்வு. அசல் கைதி போலவே தெரிகிறார். சிறையிலிருந்து பிடித்து வந்து நடிக்க வைத்தார்களா என்ன? நாயகி சனுஷாவிற்கு பெரிய அளவில் வாய்ப்பில்லை. பேச முடியாதவராய் நடந்திருக்கிறார்.

நாயகன் ஜானி பரவாயில்லை. ஒளிப்பதிவாளர் ஷக்திக்கு முதல் படமே மகுடம். மழையைக் காட்டுவதிலும் சரி, நாயகன் நாயகிக்கிடையே நடக்கும் அந்த முட்டுச்சந்து ஓட்டங்களைக் காட்டுவதிலும் சரி, நாயகன் வீராவேசத்துடன் கொலை செய்வதைக் காட்டுவதிலும் சரி, இவருடைய கேமிராவும் பொழிகிறது, ஓடுகிறது, மிரட்டுகிறது. ரேனிகுண்டா இன்று ஒரு படமாக
ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறதென்றால் இவருக்கு அதில் பெரும் பங்கு உண்டு.

படத்தில் நெருட வைக்கும் விஷயம் கோரம். படம் நெடுக யதார்த்தமிருந்தாலும் கோரங்களும் வியாபித்திருப்பதால் நெஞ்சைப் பீதியடைய வைக்கிறது. கொலை, கொள்ளை, விபச்சாரங்களும் அவற்றின் பின்புலமும், அவற்றிற்கான நேர்கோட்டுக் காரணங்களும் திரைக்களமாக்கப்பட வேண்டியவையே. ஆனால் இவ்வளவு ரத்தச்சகதியாக இருக்கும் பண்டங்களை எல்லோருக்கும் படைப்பதென்பது ஆரோக்கியமான விஷயமாகாது.

இவற்றை தவிர்த்து பார்த்தால் ரேனிகுண்டா தமிழ் சினிமாவின் இன்னுமொரு வித்தியாச முயற்சி.

உறுப்பில்லா நான்

2009-12-07T18:47:00.000+05:30

நேற்றொருவன் வந்தான்

என் ஆண் உறுப்பிலும்
பெண் உறுப்பிலும்
புணர்வது என்ற
குறிக்கோளுடன்

விளையாட்டாய் கேட்டேன்
”உன்னால் முடியுமா?” என்று
சிரித்தவாறே சென்று விட்டான்.

இன்று இன்னொருவன் வருகின்றானாம்.
அதே கேள்வியைக் கேட்க வேண்டும்.

என்றேனும் ஒருவன் விடை சொல்வான்.
அவனுக்குத் தெரிந்திருக்கும்
உறுப்பில்லா நான் யார் என்று!

வேட்டைக்காரனும் மொழிமாற்றமும்

2009-11-26T15:43:00.008+05:30

வேட்டைக்காரன் படத்தைப் பற்றி தினம் ஒரு குறுஞ்செய்தியோ மின்னஞ்சலோ வந்து கொண்டிருக்கிறது. லேட்டஸ்ட் குறுஞ்செய்தி “வேட்டைக்காரன் படம் பார்க்க முன்பதிவு செய்பவர்கள் எல்லோரும் தற்கொலை முயற்சிக்காக கைது செய்யப் படுகிறார்களாம்”. வேட்டைக்காரன் மேல் எல்லோருக்கும் ஏன் இந்த மான் பயம் என்று புரியவில்லை.

வேட்டைக்காரன் படத்தில் இடம்பெறவிருக்கும் இரண்டு பாடல்கள் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கின்றன. (”கரிகாலன் காலைப் போல” & “புலி உறுமுது”). ”கரிகாலனில்” பெண்குரலில் இருக்கும் இனிமை, கணிவு, காந்தம், பாந்தம் அட விடுங்க ஏதோ ஒன்னு எனக்கு ரொம்ப பிடித்திருக்கிறது. பாடியவர் பெயர் சங்கீதா ராஜேஸ்வரன் என நினைக்கிறேன். பாடல் காபி ராகத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது என நினைக்கிறேன், "தண்ணித் தொட்டி தேடி வந்த கண்ணுக்குட்டியை" அடிக்கடி நினைவு படுத்துகிறது. ”தாஜ்மகால் நிழலு”ன்னு அவர் பாடும் பொழுது ஒரு பாடலுடன் ஒரு குழுமையும் தானாகவே வந்து ஒட்டிக்கொள்கிறது. நன்றாக படமாக்கப்பட்டிருந்தால் மூக்கு சுந்தர் சொல்வது போல், எல்லா டீவியிலும் டாப் டென்னில் தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் குறைந்தது நான்கு மாதம் பார்க்கப் போகிறது. காதலர்கள் ரகசியமாக ப்ளூ டூத்திக் கொள்ளப் போகிறார்கள். ஏற்கனவே வேட்டைக்காரர் விஜய் இந்த படத்தின் இசை வெளியீட்டு விழாவில் “அழகென்ற சொல்லுக்கு அனுஷ்கா” என்று பாடி பரபரப்பேற்றியிருக்கிறார். அதனால் இளைஞர்கள் பாடலைப் பார்த்து ஜொள்ளோ ஜொள்ளென்று ஜொள்ளித்தள்ளப்போகிறார்கள்.

மற்றொரு பாடல் “புலி உறுமுது”. பாடலைக் கேட்டால் ஒரு பெரிய ஹீரோவுக்கு ஏற்ற ”எல்லா” அந்தஸ்த்துடன் அமைந்த பாடல் என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது. வரிகளில் இந்தளவிற்கு வேகம் இருக்கும் பாடல்கள் இதற்குமுன் தலைவருக்குத் தான் வாய்த்திருக்கிறது. (தலைவர் யார் தலை யார்? என்பதை அவர் அவர் விருப்பத்திற்கே விட்டுவிடுகிறேன்). ”குல நடுங்குது குல நடுங்குது”ன்னு திரு.அனந்தாவ் பாடுவதைக் கேட்கும் பொழுதே நடுங்குகிறது. இதில் ”வர்றான் வர்றான்னு” கோரஸ் வேறு பாடி வேகத்தைக் கூட்டியிருக்கிறார்கள். ”யாரிவன் யாரிவன் யாரிவன்?” எனக் கேள்விகேட்டு ”ஐய்யனார் ஆயுதம் போல கூறிவன்” என உச்சஸ்தாயில் பதில் சொல்வதும் “இருபது நகங்களும் கழுகுடா இவன் இருப்பதே உலகுக்கு அழகுடா” என்பதும் மாஸ் மாஸ் மாஸ் தவிர வேறெதுவுமில்லை. மாஸ் ஹீரோ பாடல் என்றாலும் அணு அணுவாய் கத்தி போல் தீட்டியிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் இந்த “ஓடு ஓடு ஓடு ஓடு”வையும் ”டங்கறு டங்கறு டங்கறு”வையும் நீக்கியிருக்கலாம்.

சரி கிட்டத்தட்ட பதிவையே வேட்டையாடி விட்டேன் என நினைக்கிறேன். விஷயத்திற்கு வருவோம். எனக்கு மிகவும் படங்களில் நந்தாவும் அடங்கும். ஏற்கனவே நந்தாவைப் பற்றி எழுதியாகிவிட்டது. நந்தாவில் வரும் “ஓர் ஆயிரம் யானை கொன்றால்” என்ற பாடல் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல். திரு. உன்னிகிருஷ்ணனின் குரலில் கவிஞர் நா.முத்துகுமாரின் அருமையான வரிகளில் அமைந்த நல்லதொரு பாடல். திரு. சாரு நிவேதிதா சொல்வது போல் “பெண்கள் மிக்ஸி வந்தால் ஆண் சட்னி” என்று நா.முத்துக்குமார் அவ்வப்போது எழுதினாலும் அவரது எழுத்திற்கு ”ஓர் ஆயிரம் யானை”யும் “கண் பேசும் வார்த்தை”களும் நல்ல உதாரணங்கள். ”வாழ்ந்தாய் தீயின் மடியில் சேர்ந்தாய் தீர்த்தக்கரையில்” என்றும் “ஒரு ராஜா வருந்தாமல் புத்தன் ஜனனம் இல்லை மனம் நொந்து நொறுங்காமல் சித்தன் பிறப்பதும் இல்லை” என்றும் அழகான வரிகளை உள்ளடக்கியது ”ஓர் யானை”.

எனக்கு பிடித்த வரிகளை (புத்தகங்களிலிருந்து படிப்பதையோ, கேட்கும் பாடலில் இருக்கும் வரிகளையோ) Personalised Message_ஆக எனது Skype Profile_லில் இடுவது எனது வழக்கம். அந்த வகையில் நேற்று ஓர் யானை கேட்டுவிட்டு ”ராஜா வருந்தாமல் புத்தன் ஜனனம் இல்லை மனம் நொந்து நொறுங்காமல் சித்தன் பிறப்பதும் இல்லை” என இட்டிருதேன். டெல்லியிலிருக்கும் தமிழ் தெரியாத என் நண்பர் ஒருவர் அப்படியென்றால் என்ன என்று வினவினார். ”மனம் நொந்து நொறுங்காமல் சித்தன் பிறப்பதும் இல்லை” என்ற வரியை மொழிமாற்றம் செய்யத் தெரியவில்லை. (தமிழ் கூறும் நல்லுலக வலைப்பதிவர்கள் உதவலாம்). அப்பொழுது புரிந்தது மொழிமாற்றம் என்பது எளிதான விஷயமல்ல என்று.

நண்பர்கள் இந்த மொழிமாற்ற முயற்சிக்கு உதவலாம் :)

சித்தன் -?
மனம் நொந்து நொறுங்காமல் - ?
Personalised Message - ?

ஒரு ஆசானும் எண்பது மதிப்பெண்களும்

2009-11-26T08:12:00.001+05:30

என் மேலேயையும் என் கீழேயையும்
தொடுப்பில்லாமல்
இணைத்துக் கொண்டிருந்தது
அந்த விசை

கண் போலவும்
பார்வை போலவும்
என் விழுதலையும்
இயற்கையாக்கிக்
கொண்டிருந்தது.

ரெக்கைகள் முளைக்காமல்
உயரப் பறக்கின்றேன்
ஊர்ப் பருந்துடன்.
விசிறியெறிந்த பந்தாக
மீண்டும் அதே வழியில்.

கால்களின் நகர்வைப்
புறந்தள்ளி
தலையால் நடக்கிறேன்.
விளங்குகிறது
இருளின் வெளிச்சம்.

வேரில்லா மரமொன்று
நிற்பது போல
என் பேனா
எழுதத் தொடங்கியது.

நிலம் பரப்பி, நீரூற்றி
விழுதுக்குப் பின்னே
முளைக்கின்றன வேர்கள்.

ஒரு ஆசானும் எண்பது
மதிப்பெண்களும் தேவைப்பட்டன
விசையை விசையென
அறிவதற்கு.

மின்வெட்டு

2009-11-25T07:53:00.002+05:30

மேஜை புத்தகத்தை புரட்டிப்பார்க்கிறது
சுவர் விசிறி

ஆப்பிள் தோட்டத்து வேலி முள்ளாய்
கணத்த ஒரு பக்கம்
கைவலி கண்ட கிழவியாக
ஒரு முனகலுடன் திருப்பப்படுகிறது

கனவற்றுப் போன தூக்கமாய்
பிணமாகிய மொழியின் எழுத்துக்களைத் தேடி
விடைதெரியா பரீட்சை மாணவனாய்
நெளிகின்றன நீள் ரெக்கைகள்

உதட்டு சாயம் மறைக்கும் முத்தங்களாய்
சில வண்ணப் படங்கள்
வெடித்து சிதறும் நீர்த்துளியாய்
நிறம் பிரிக்கப்படுகின்றன

புத்தகம் விசிறியாயும்
விசிறி புத்தகமாயும் உருமாருகின்றன
சாரல் மழையில்
மின்வெட்டு செயலாகும் பொழுது

பிம்பங்கள் உடைகின்றன

2009-11-23T22:47:00.004+05:30

BL Whorf சொல்லுவார்

“பிரபஞ்சம் உதட்டுக்கு உதடு வேறுபடுகிறதென்று”
(Picture of the universe shifts from tongue to tongue).

சமீபத்தில் எனது நண்பர் ஒருவருக்கு திருமணம் நடந்தேறியது. கல்லூரியில் தன் வகுப்பில் படித்தவரை ஆறு வருடம் லவ்வோ லவ்வென்று லவ்வி பெற்றோரின் சம்மதத்துடன் கைப்பிடித்தார். இருவரும் இப்பொழுது நல்ல வேலையில் இருக்கிறார்கள். நண்பர் என்னை விட மூன்று வயது சிறியவர் (ம்ம்ம்... பல்லிருந்தாலும் பக்கோடா போடத்தெரியனும்மில்லே) மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது. லவ்வில் ஜெயிச்ச நீங்க வாழ்க்கையிலும் ஜெயிக்கனும்னு ஒரு பெரிய மனுசனுக்கே உரிய தெனாவட்டில் வாழ்த்திவிட்டு வந்தேன் (மொய் எழுதுனீங்களா இல்லையா என்ற கேள்விகளுக்கு தனிப் பதிவிடக்கூடிய அளவிற்கு மேட்டர் இருக்கிறது அதை அப்புறம் பார்ப்போம்).

கடந்த வாரம் அந்த நண்பர் வீட்டிற்கு சென்றேன். உடன் படித்த பெண்ணையே திருமணம் செய்து கொண்டதால் நண்பரின் மனைவி நண்பரைப் பெயரிட்டுத் தான் அழைப்பார் என எதிர்பார்த்தேன். ஆணாதிக்கம் இல்லாமல் அன்பு மட்டுமே தளைத்திருக்கும் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆச்சரியம்! வாங்க போங்க என நண்பர் காலரைத் தூக்கிவிடும் அளவிற்கு மரியாதை பொங்கியது. நண்பர் மேல் கடுப்பாகி இருவரிடம் கேட்டே விட்டேன். என் கேள்விக்கு நண்பரின் மனைவி ”என்ன தான் காதல் திருமணம் என்றாலும், வாங்க போங்கன்னு சொல்றதுல்ல ஒரு வித சந்தோஷம் இருக்கிறது. என் கணவருக்கும் அப்படி அழைப்பது தான் பிடிக்கும்” என்றார். என்னடா நன்கு படித்த பெண் இன்னும் பழைய காலத்திலே இருக்கிறாரே என நினைத்தேன். ஊருக்காக இல்லாமல் கணவரின் விருப்பத்திற்காக அழைக்கிறென் என்று அவர் சொன்னது அவர்களிடத்தில் இருந்த புரிதலை எனக்கு வெளிப்படுத்தியது. நமது நல்லாசியுடன் வாழ்க்கையிலும் ஜெயித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற கூடுதல் சந்தோஷத்துடன் வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.

சென்ற வாரம் இன்னொரு நண்பர் தனக்கு திருமணம் நிச்சயமாகியிருப்பதாக கூறினார். என் சமவயதுக்காரர். இவரும் தன்னுடன் படித்த பெண்ணை சமீபத்தில் எங்கோ சந்தித்து பேச ஆரம்பித்து லவ்வி விட்டிருக்கிறார். லேட்டானலும் லேட்டஸ்ட்டாக்கியிருக்கிறார். இந்த கெமிஸ்ட்ரி, பிசிக்ஸ் கூட கொஞ்சம் மேத்தமேடிக்கிஸும் கைகூடி வர அடுத்த மாதம் திருமணம் என நிச்சயமாகியிருக்கிறது. நேற்று திருமணத்திற்கான உடைகள் வாங்குவதற்கு துணையாக என்னை அழைத்திருந்தார். மாலை 6 மணி அளவில் தியாகராய நகரில் கிருஷ்ணா கலெக்‌ஷனில் கூடினோம். நண்பருடன் அவரது வருங்காலத் துணைவியாரும் அவரது சகோதரரும் வந்திருந்தனர். செர்வானி எடுக்கலாம் என முடிவு செய்தோம். நாம தான் எப்பவுமே அவசரக் குடுக்கையாச்சே! சந்தனக் கலரில் ஒரு செர்வானியைப் பார்த்து நண்பருக்கு பரிந்துரை செய்தேன். நண்பரின் வருங்காலத் துணைவியார் இது புடவைக் கலருக்கு மேட்சாகாது என்றார். விஷயம் அப்பொழுது தான் புரிந்தது. காலையிலிருந்து துணைவியாருக்கு புடவை (கள்??!!) எடுத்து விட்டு மாலையில் நண்பருக்கு துணி எடுக்க வந்திருக்கிறார்கள். நண்பர் அப்பாவித்தனமாக முழித்துக் கொண்டிருந்தது சிரிப்பாக இருந்தது. பெண்கள் சில விஷயத்தில் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டார்கள் என்பது அப்பொழுது புரிந்தது. Pure Female Chauvinism என நிலைமையைச் சரி செய்ய ஒரு கமெண்ட் அடித்தேன்.

எப்படியோ புடவைக்கு மேட்ச்சாகிற சிவப்பு நிற செர்வானி எடுத்தாயிற்று. அருகிலிருக்கும் உணவகத்தில் சாப்பிட சென்றோம். நண்பர் அமைதியாக சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார். நண்பரின் துணைவியார் நண்பரைக் கிண்டலடித்துக் கொண்டிருந்தார். நண்பரைப் பெயரிட்டு அழைப்பதும் அவ்வப்போது நடந்தது. எனக்குள்ளிருந்த நாரதர் முழித்துக் கொண்டார். அதே பழைய சந்தேகம். அதே கேள்வியை வேறு தொனியில் கேட்டேன். இப்படி வருங்காலக் கணவரை பெயரிட்டு அழைக்கிறீர்களே உற்றாரும் உறவினரும் தவறாக நினைக்க மாட்டார்களா?. ”இனிமேல் இவர் தான் உறவு.. மத்த உறவுகளுக்காக என்னை மாற்றிக் கொள்ள முடியாது. உங்க ஃபிரண்டுக்கு அப்படி கூப்பிட்டால் தான் பிடிக்கும்” என சட்டென்று பதில் வந்தது. வியப்பாயிருந்தது! ஒரே கேள்விக்கு ஒரே மாதிரி சூழ்நிலையில் முற்றிலும் மாறுபட்ட இரு வேறு பதில்கள். மனித உணர்வுகள் சிக்காலானவை! உணர்வுகளின் புரிதல் மட்டுமே முக்கியம்! என்னும் நிதர்சனம் இரு பதில்களையும் நியாயப்படுத்தியது.

சந்தோஷமாயிருந்தது. வந்த வேலையை (சாப்பாட்டு வேலையை) நண்பரின் காசில் முடித்துவிட்டு கிளம்பலானேன். இரு தம்பதியரிடம் தேவையில்லாத கேள்வியைக் கேட்டது போல் மனம் வருத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அந்த கேள்வியைக் கேட்டதினால் கிடைத்த பதில்கள் இது நாள் வரை நான் உருவகப்படுத்தயிருந்த பல பிம்பங்களை உடைத்தெறிந்தன. சந்தோஷமாகவே வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.

அநேகமாக இந்த பதிவினை நண்பர்கள் வேறு யாரும் படித்தால் இனிமேல் என்னைப் பக்கத்தில் கூட விட மாட்டார்கள் என நினைக்கிறேன். என்ன ஆனால் என்ன நமக்கு கலகம் செய்வதும் பிம்பங்களை உடைப்பதும் தான் முக்கியம். உண்மையிலேயே பிரபஞ்சம் உதட்டுக்கு உதடு வேறுபடுகின்றது. Whorf சொன்னது மொழி சம்பந்தப்பட்ட கூற்று ஆனால் பல இடங்களில் அது பொருந்தும்.

மேகம் மட்டும் !!

2009-11-23T14:05:00.001+05:30

எனது இரண்டாம் காலை
அந்த வானத்தின் மேல் வைக்கலானேன்

ஒரு மரத்தில் மஞ்சள் நட்சத்திரம்
காய்த்துக் கொண்டிருந்தது

தலைக்கு மேலே பூமி
சிவப்பாகத் தெரிந்தது

வியாழனில் இருக்கும் மாமா
கடிதம் அனுப்பியிருந்தார்

எனக்கும் பூமிக்கும் இடையில்
மேகம் மட்டும் மிச்சமிருந்தது

புரிகிறது

2009-11-22T23:37:00.001+05:30

கவிதைகள் எழுதப்படுகின்றன.
ஒருவன் வாசிக்கிறான்.
ஒருவன் சிரிக்கிறான்.
ஒருவன் வசிக்கிறான்.
பலர் பார்க்கிறார்கள்.
புரியாதவர்களில் சிலர் கேட்கிறார்கள்.
புரிந்தவர்களில் சிலர் சொல்கிறார்கள்.
பலருக்கும் ஒன்றும் புரிவதில்லை.
எவனுக்கு புரியும் எவனுக்கு புரியாது
என்பது எழுதியவனுக்கு மட்டுமே
புரிகிறது.

நான் உறங்கப் போகிறேன்

2009-11-22T23:26:00.002+05:30

விட்டம் வெறித்த கண்களிலிருந்து
பதுங்கி விழுகிறது தண்ணீர்த் துளி

தண்ணீர்த் துளிகளில் அமைதியாக
நகர்கிறது ராட்சத பல்லி

பல்லி நகரும் சுவரும் ஓசையின்றி
நின்று கொண்டிருக்கிறது

நிற்கும் சுவரில்
கவிதை பாடுகின்றன மின்விசிறிகள்

முடிகிறது இந்த விஸ்வரூப தரிசனம்
நான் உறங்கப் போகிறேன்

சில பெண் குரல்கள்

2009-06-01T17:33:00.002+05:30

சில பெண் குரல்கள் என்ற தலைப்பைப் பார்த்தவுடன் மம்தா பானர்ஜி, ஜெயலலிதா, ஷேக் ஹசினா, சந்தா கோச்சர், மீரா குமார் போன்றோரின் கருத்துக் குரலைப் பற்றி எழுதுவேன் என்று நினைத்து வந்தவர்களுக்கு முதற்கண் என் மன்னிப்பைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். சினிமா, சினிமா, சினிமா தான் இந்த பதிவு. அதுவும் முழுக்க முழுக்க பெண் குரல்களில் வெளி வந்துள்ள பாடல்களைப் பற்றி. அதற்காக "உயர்ந்த மனிதனின்" நாளை "இந்த வேளை பார்த்து", "அரியது அரியது" போன்ற பாடல்களைப் பற்றியெல்லாம் எழுதுவேன் என்றும் நினைக்க வேண்டாம். அதற்கெல்லாம் எனக்கு நுண்ணறிவு பத்தாது. அந்த பாடல்களெல்லாம் "காலத்தை வென்ற சிறப்புடையவை" என்று சொல்வதோடு நிறுத்திக் கொண்டால் இசையில் சிறந்த நுண்ணறிவாளர்கள் வாயில் விழுவதிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்வேன்.

இதுவரை 38 முறை தேசிய அளவில் "சிறந்த பிண்ணனி பாடகி" விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதில் தமிழர் பெருமை பட வேண்டிய விஷயம், தமிழ் பாடலுக்காக (ஊ ல லா தமிழ் பாடலா எனக் கேட்பவர்கள் தமிழ் படங்களில் வந்த பாடலுக்காக எனக் கொள்ளலாம்) இது வரை 12 முறை இந்து விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது. பி. சுசிலா, கே. பி. சுந்தராம்பாள், வாணி ஜெயராம், எஸ். ஜானகி, சித்ரா, சுவர்ணலதா, பவதாரிணி, சாதனா சர்கம் என மொத்தம் எட்டு பேருக்கு இந்த விருது தமிழ் பாடலுக்காக வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதில் சாதனா சர்கம் அவர்களைத் தவிர்த்து மற்ற அனைவரும் தமிழில் பேசவும் தெரிந்தவர்கள். (சாதனா சர்கம் சொல்லும் "வணக்கம் தமில் நாடு" எல்லாம் இதில் கணக்கில் கிடையாது)

இப்படியாக தமிழ் பாடகிகளுக்கு அல்லது தமிழில் பாடும் பாடகிகளுக்கு இந்தியளவில் சிறந்த அங்கீகாரம் இருந்து வருகிறது. சமீபத்தில் என்னுடைய i-podல் 1998க்குப் பிறகு எனக்கு மிகவும் பிடித்த தமிழில் முழுக்க முழுக்க பெண் குரலில் வந்த சில பாடல்களைத் தொகுத்தேன். அவை பின்வருவன

1. எனக்கு பிடித்த பாடல் - ஜுலி கணபதி - ஷ்ரேயா கோஷால்
2. காதல் வானொலி - ஆல்பம் - சுஜாதா
3. தையத்தா தையத்தா - திருட்டுப் பயலே - சாதனா சர்கம்
4. யாரிடம் சொல்வேன் - ரைட்டா தப்பா - ஹரிணி
5. ஒரு தெய்வம் தந்த பூவே - கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் - சின்மயி
6. மழை நின்ற பின்பும் ஈரம் - ராமன் தேடிய சீதை - கல்யாணி
7. மருதாணி - சக்கரக்கட்டி - மதுஸ்ரீ
8. ஆலங்குயில் - பார்த்திபன் கனவு - ஹரிணி
9. ஒவ்வொரு பூக்களுமே - ஆட்டோகிராஃப் - சித்ரா

இந்த தொகுப்பில் சமீபத்தில் மேலும் இரண்டு பாடல்களைச் சேர்த்துள்ளேன்.

1. கண்ணில் தாகம் - அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு - சௌமியா
2. கூட வருவியா - வால்மீகி - பேலா ஷிண்டே

இதில் என்னை ஆச்சரியப்படுத்திய விஷயம் என்னவென்றால் நான் எப்பொழுதும் கேட்கும் திரு. இளையராஜா இசையமைத்த பாடல்கள் இரண்டு. ஆஸ்கார் நாயகன் திரு. ரஹ்மான் இசையமைத்த பாடல்கள் இரண்டு. திரு. வித்யாசாகர் இசையமைத்த பாடல்கள் இரண்டு. திரு. பரத்வாஜ் அவர்கள் இசையமைத்த பாடல்கள் இரண்டு. திரு. கார்த்திக் ராஜா அவர்கள் இசையமைத்த பாடல்கள் மூன்று. கார்த்திக் ராஜா மிகக் குறைவான படங்களுக்கே இசையமைத்திருக்கிறார் என்றாலும் சொல்லும் படியான சில நல்ல பாடல்களை வழங்கியிருக்கிறார். எனக்குத் தெரிந்து நான் அடிக்கடி கேட்கும் பாடல்களில் ஒன்று "யாரிடம் சொல்வேன்". அநேகமாக நிறைய பேர் இந்த பாடலைக் கேட்டிருக்க மாட்டார்கள். அதே போல் சமீபத்தில் கர்நாடக இசைப் பாடகி திருமதி. சௌமியா பாடியுள்ள கண்ணில் தாகம் என்னும் பாடல் மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது. இந்த வருடம் மீண்டும் அந்த "சிறந்த பிண்ணனி பாடகி" விருது ஒரு தமிழ் பாடலுக்கு கிடைக்கலாம் என நினைக்கிறேன்.

மேலும் இந்த தொகுப்பில் இருக்கும் பாடகிகளில் பலர் (எஸ். ஜானகி, பி. சுசிலா உட்பட) ஆல் இந்தியா ரேடியோ, சா ரி க ம பா போன்ற வெகுஜன ஊடக நிகழ்ச்சிகள் மூலமாக அறிமுகமானவர்களே. இப்பொழுது தமிழ் தொலைக்காட்சிகளில் "சூப்பர் சிங்கர்", "டாப் சிங்கர்", "ராகமாலிகா" என பல போட்டி நிகழ்ச்சிகள் நடக்கின்றன. இப்படியாக நிறைய பெண் குரல்கள் நமக்கு கிடைக்கின்றனர். செவிகளுக்கு சுவை படைப்பதில் இவர்களை மிஞ்சியவர்கள் வேரெவருமில்லை.

ஒரு வேண்டுகோள்:
தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளுக்கு பெயர் வைப்பவர்கள் "சூப்பர் சிங்கர்", "டாப் சிங்கர்" என பெயர் வைப்பதற்கு பதிலாக "தமிழ் பாட்டும் மெட்டும்", "பாட்டுப் பாடவா" எனப் பெயர் வைக்க துவங்கலாம். ("ஆச்சி தமிழ் பேச்சு எங்கள் மூச்சு" என நிகழ்ச்சி நடத்துபவர்களுக்கு ஒரு வணக்கம்!!)

தொலையாத முகம்

2009-05-26T18:04:00.000+05:30

ஒரு காகிதத்தின் வழியாகத்தான்
வெளிப்படுகிறது அதுவும்
அழுந்திய கணம் முதல்
முயன்று கொண்டிருக்கிறது
முடிகளுக்குப் பின்னால்
மறைந்திருக்கும் முகத்தைக் காட்ட
கண்ணாடி பார்க்காத கைப்பக்குவம்
முதல் நகர்விலேயே ரத்தக்கீறலாக்க
காரியம் முடிந்து பார்த்தால்
சில கோடுகளின் நடுவில்
தெரிகிறது தொலையாத முகம்

(வா. மணியின் ஒரு கவிதையைத் தழுவி எழுதியது)

முதல் கவிதை

2009-05-26T18:01:00.001+05:30

முதன்முதலாய் எழுத நினைத்து
பேனாவில் விரல் கோர்த்து
நினைத்தவைகளில் விலக்கியவை பல
என் பயன்பாட்டுக்காய்
நொடி பொழுதுகளை
வீணடிக்கும் காலமகன்,
முரண்களில் முரண்படும்
அந்த ஒற்றுமை,
விடியல் வரை
உறங்க மறுக்கும் இரவு,
புலனுறுத்தல், பிம்பங்கள்
என நீண்டது விலக்கப் பட்டியல்.
முதலெழுத்துக்காய் மூச்சிறைத்து
முயற்சி தளர்த்தி
முடித்துவிட நினைத்தபோது
கைவந்தது
நண்பன் கொடுத்த வெள்ளைத்தாள்.

பயணம்

2009-05-26T18:00:00.003+05:30

இந்த ஆசையின்
மக்கள்தொகையில் - நான்
ஆயிரம் கோடிகளில் இருக்கலாம்.

நான் சம்பாதிக்கப் போகும்
ஒற்றை ரூபாய் எனக்கு
மட்டுமே கூட பயன்படலாம்.

கணிதம் ஒழுங்காய்
படித்திருந்தால் இன்றோடு
39 என்று என்னால் சரியாகச்
சொல்லியிருக்க முடியும்.

எனக்கு காலக்கொலைகள்
பிடிப்பதில்லை...
அவை விசாரிக்கப்படுமென்பதனால்

நான் பயன்படுத்திய சில
நொடிகள் - என்
மயிர்களில் சிலவற்றுக்கு
வெள்ளையடித்துப் போயிருக்கின்றன
சிலவற்றை எடுத்தும் சென்றிருக்கின்றன.

என்றேனும் ஒரு நாள்
தெரிந்து போயிருக்க வேண்டும்
எனக்காக நான் சேமித்து வைத்திருந்த
நொடிக் கணங்கள் எல்லோருக்கும்.

அகமகிழ்வு

2009-05-26T18:00:00.002+05:30

ஒளிக்கடன் வாங்கி
வெளியில் விற்று
இருள் நீக்கும் நிலா,
அன்னல் புணர்கையில்
மின்னல் களைந்து
உயிர்த்துளி உதிர்த்து
பயிர்பெருக்கும் கார்மேகம்,
அகமகிழ்வின் ஆதாரம்
கண்டவை எவையென
அலசிய போது
சிரித்துக் கொண்டிருந்தது
நைட்ரஸ் ஆக்சைடு
அடைத்து வைத்த சீசா !

தொலைந்தவர்கள்

2008-06-24T16:38:00.000+05:30

வசந்தகால வழிகளிலேயே
எனக்கும் அவனுக்குமான உறவு
தொலைந்து போயிற்று

இன்று இலையுதிர்காலம்
இருவரையுமே காணவில்லை

நாம்

2008-06-24T15:22:00.000+05:30

உனக்கு என்னைத் தெரியாது
உனக்கு உன்னையும் தெரியாது

எனக்கு உன்னை தெரியாது
எனக்கு என்னையும் தெரியாது

நான் உனக்கு தெரிந்தால் சொல்
மறைகிறேன்

நீ எனக்கு தெரிந்தால் சொல்கிறேன்
தொலைந்துவிடு

நீயும் நானும் இருக்கையில்
அது எப்படி இருக்க முடியும்

நமக்கு நம்மை தெரிய வேண்டுமெனில்
நாம் அறியாத நாம்
இருந்து தான் ஆகவேண்டும்

கண்ணாடி

2008-06-24T15:13:00.000+05:30

சில நேரம் குழித்துவிட்டும்
சில நேரம் குவித்துவிட்டும்
எனக்கும் என் கண்ணாடிக்குமான உறவு
மட்டும் எந்நேரமும் நிகழ்கிறது

ஓடும் வண்டிச்சக்கரமும்
பறக்கும் வானூர்தியும்
மிதக்கும் நட்சத்திரங்களும்
கண்ணாடியில் தான் விழுகின்றன

வண்டிச்சக்கரம் ஓடவும்
வானூர்தி பறக்கவும்
நட்சத்திரம் மிதக்கவும்
முடிவது கண்ணாடியால் தான்

நான் உறங்கையில் அது
மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது
எனக்கும் என் கண்ணுக்கும்
தெரியாமல்

கண்ணாடியின் இருப்பிலும்
இல்லாமையிலும் தான்
நான் இருக்கிறேன் என்பது மட்டும்
கண்ணாடிக்கு தெரியாது

இரு செய்திகள்

2006-04-27T10:33:00.000+05:30

முதல் செய்தி

மனிதனின் வளர்ச்சியில், அவன் புலன்களால் அறியும் விஷயங்களில் அவனுக்கு ஏற்படும் சந்தேகங்கள் பெரும் தொண்டாற்றுகின்றன. எவை எல்லாம் உண்மை என்று உன் முன்னால் வைக்கப்படுகின்றனவோ அவை எல்லாவற்றையும் ஆய்ந்து உறுதிப்படுத்திக்கொள் என்று விஞ்ஞானி ஒருவர் கூறியிருக்கிறார். (Question everything put forward as a fact). எப்பொழுதெல்லாம் மனிதன் இந்த முயற்சியில் தன்னை ஆட்படுத்திக் கொள்கிறானோ அப்பொழுதெல்லாம் அவன் தன் வாழ்க்கைப் பாதையின் பரிணாம வளர்ச்சியில் தன்னைத் தானே பயணப்படுத்திக் கொள்கிறான்.

சமீபத்தில் கவிஞர் எம். யுவன் எழுதிய கவிதை ஒன்றைப் படிக்க நேர்ந்தது.

உருமாற்றம்

கொக்கின் பெயர் கொக்கு

என்றறிந்த போது

வயது மூன்றோ நாலோ.

கொக்கென்றால் வெண்மையென

பின்னால் கற்றேன்.

அழகு என பறத்தல் என

விடுதலையென போக்கின்

கதியில் தெரிந்து கொண்டது.

வேலையோ வெய்யிலோ

வார்த்தையோ வன்முறையோ

உறுத்தும் போது கொக்கு

மிருதுவென உணர்ந்தது.

அவரவர் வழியில் வளர்கிறோம்

கொக்கு அடுத்து என்ன

ஆகும் எனும் மர்மம்

உடன் தொடர.

"தனிமனித உறவு நிலைகளில் உண்டாகும் முரண்கள் மற்றும் பிறழ்வுகளைப் பேசும் கவிதைகளில் உணர்ச்சியின் தழுதழுப்பு வெளிப்படையாகவும் எளிதில் தொற்றக்கூடியதாகவும் இருக்கும். அறிவார்த்தத்தின் பாதையில் தொடர்ந்து சென்று, மேற்செல்ல இடமின்றி முட்டி நிற்கும் கவிதைகள் உருவாக்கும் அனுபவமும் உணர்ச்சிபூர்வமானதுதான் - ஆனால் ஏற்கனவே அறியப்பட்ட அர்த்தத்தில் அல்ல. தர்க்கத்தின் பாதையில் வளர்ந்து சென்று தர்க்கமுறிவின் காரணமாக உருவாகும் கையறுநிலையைச் சந்திப்பதே என் கவிதையின் முயற்சி." என கவிஞர் யுவனும் தன் கவிதைக்குரிய காரணத்தை அழகாக சொல்லியிருந்தார்.

இப்படியாக மனிதன் தினசரி தான் பார்க்கும் விஷயங்களிலேயே பல வித்தியாசங்களைக் காண்கிறான். அந்த வித்தியாசங்களும், அவற்றில் இருக்கும் உண்மைகளும், அந்த உண்மைகளை காண அவன் மேற்கொள்ளும் வழிமுறைகளும் அவனை சிந்தனையாளனாக்குகின்றன. இந்த உயர்வு நிலை முழுக்க முழுக்க அவன் அறிவால் பெறப்படும் ஒன்று.

இரண்டாம் செய்தி

சமீபத்தில் சுகி.சிவம் அவர்கள் போஸ்டன் பாரதி கலாமன்றம் சார்பில் ஆற்றிய உரை ஒன்றைக் கேட்க நேர்ந்தது. திருக்குறளைப் பற்றி மிக அழகாக ஒரு கருத்தை வெளியிட்டார்.

"நான் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும் பொழுது திருக்குறள் படித்தேன். B. A (Economics) படிக்கும் பொழுது முதலாமாண்டில் எங்களுக்கு தமிழ் பாடம் உண்டு. அப்பொழுது திருக்குறள் படித்தேன். நான் சட்டம் படித்து முடித்து விருப்பத்திற்காக திருக்குறள் படித்தேன். இப்பொழுதும் என் பையில் திருக்குறள் கிடைக்கும். விமான பயணத்தில் திருக்குறள் படிப்பது என் வழக்கம். திருக்குறள் அதே தான் ஆனால் நான் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறேன். திருக்குறள் நான் அப்பொழுது படித்த பொழுது எனக்கு கிடைத்த அர்த்தம் வேறு. இப்பொழுது நான் படிக்கும் பொழுது கிடைக்கின்ற அர்த்தம் வேறு. நான் வளர வளர அர்த்தங்களும் வளர்ந்து கொண்டே வரும் ஒரு அதிசய நூல் திருக்குறள்." என்று கூறினார்.

தன் உரையில் ஒரு குறளின் பொருளையும் விளக்கினார். திருக்குறளின் 595வது குறள் மற்றும் ஊக்கமுடைமை அதிகாரத்தில் ஐந்தாவது குறள்.

"வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம்

உள்ளத் தனையது உயர்வு."

"தண்ணீரின் உயரம் தாமரையின் உயரம். வாழ்க்கையில் உன்னுடைய உயரம் உன்னுடைய எண்ணங்களின் உயரம்." என்று அந்த குறளின் பொருளைக் கூறிவிட்டு அதற்கு ஒரு சம்பவத்தை எடுத்துக்காட்டாக கூறினார்.

சுவாமி விவேகானந்தர் அமெரிக்கா சென்ற பொழுது அவரிடத்தில் அமெரிக்க பெண்மணி ஒருவர் "சுவாமி நீங்கள் என்னைத் திருமணம் செய்து கொள்வீர்களா?" என்று கேட்டார். சிறிது குழம்பிப்போன விவேகானந்தர், "எது உங்களை இந்த கேள்வி கேட்க தூண்டியது?" என வினவினார். அதற்கு அந்த பெண்மணி, "உங்களது அறிவாற்றல் தான் என்னை அந்த கேள்வி கேட்க தூண்டியது. எனக்கு உங்களைப் போல ஒரு பிள்ளை வேண்டும் அதனால் தான் அப்படி கேட்டேன்" என்று கூறினார். விவேகானந்தர் அதற்கு சற்றும் யோசிக்காமல், "ஒரு அறிவாளி பிள்ளைக்காகவா இப்படி வினவினாய், அதற்காக நீ ஒரு பதினைந்து வருடம் காத்திருக்க வேண்டாம் என்னை இப்பொழுதே உன் மகனாக தருகிறேன், ஏற்றுக்கொள் !" என்று கூறுகிறார்.

ஒரு செய்தியை நல்ல நோக்கத்தோடும், மற்றவரை புண்படுத்தாமல் அதே சமயம் அவர்களது கருத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் உயர்ந்த பண்போடும் அணுகுவதால் மனிதன் உயர்வு நிலையை அடைகிறான். இந்த உயர்வு நிலை முழுக்க முழுக்க எண்ணங்களால் பெறப்படும் ஒன்று.

--------------

இவ்விரு செய்திகளிலும் மனிதனின் நோக்கம் உயர்வானதாக இருந்தது. அணுகுமுறை மட்டுமே மாறுபட்டது. ஒன்று அறிவாலும் மற்றொன்று மனதாலும் அணுகப்பட்டது. இரண்டுமே உயர்ந்த நிலைக்கே மனிதனை இட்டுச் செல்கின்றன.